"Οι αστικές επαναστάσεις, σαν τις επαναστάσεις του δέκατου όγδοου αιώνα, ορμούν γρήγορα από επιτυχία σε επιτυχία, τα δραματικά τους αποτελέσματα ξεπερνούν το ένα το άλλο, άνθρωποι και πράγματα φαίνονται σαν σε φωτιές διαμαντιών. Η έκσταση είναι το πνεύμα κάθε ημέρας. Μα η ζωή τους είναι μικρή. Σε λίγο φτάνουν κι όλας στο ανώτατο σημείο τους και μια μακρυά αποχαύνωση κυριεύει ύστερα την κοινωνία πριν μάθει να αφομειώνει νηφάλια τα αποτελέσματα της ορμητικής και θυελλώδικης εποχής της.

Αντίθετα οι προλεταριακές επαναστάσεις, όπως οι επαναστάσεις του δέκατου ένατου αιώνα, κάνουν αδιάκοπη κριτική στον ίδιο τον εαυτό τους, διακόπτουν κάθε στιγμή την πορεία τους, γυρίζουν πάλι σε εκείνο που φαίνεται πως έχει πραγματοποιηθεί για να το ξαναρχίσουν από την αρχή, χλευάζουν με ωμή ακρίβεια τις ασυνέπειες, τις αδυναμίες και τις ελεεινότητες που παρουσιάζουν οι πρώτες δοκιμές τους, φαίνονται πως ξαπλώνουν κάτω τον αντίπαλό τους μόνο για να αντλήσει καινούργιες δυνάμεις από τη γη και να σηκωθεί μπροστά τους πιο γιγάντιος, οπισθοχωρούν ολοένα μπροστά στην απροσδιόριστη απεραντοσύνη των ίδιων των σκοπών τους, ώσπου να δημιουργηθούν οι όροι που κάνουν αδύνατο κάθε πισωγύρισμα και οι ίδιες οι περιστάσεις φωνάζουν: Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα".

Κ. Μάρξ. 18η Μπρυμέρ

Σημαντικά πολιτικά γεγονότα

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΛΑ ΕΔΩ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ…

Διαδήλωση των απολυμένων του 902 κατά του ψευτοΚΚΕ σαν υποκριτή και σκληρού εργοδότη
 Μπορεί το ψευτοΚΚΕ να κοροϊδεύει πολύ κόσμο ότι είναι κόμμα της εργατικής τάξης και του λαού, μπορεί όλη η αστική τάξη να το εμφανίζει σαν τέτοιο και να το κατηγορεί ότι παραείναι «επαναστατικό»  και «δογματικό», αλλά κάποιοι που τόφερε η ζωή και το ζουν απ’ τα μέσα βγήκαν και αποκάλυψαν την απάτη. Ήταν οι απολυμένοι που δούλευαν στον «902».  Χθες διαδήλωσαν έξω από τον Περισσό και σήκωσαν πανώ καταγγέλοντάς το ότι το «ΚΚΕ-902» είναι ένα αφεντικό – δηλαδή αστική τάξη – και μάλιστα πολύ κακό αφεντικό. Στη διαδήλωση μοίρασαν και μια προκήρυξη καταγγελίας και είχαν σηκώσει δύο πανώ που γράφανε το ένα: «Όχι στις άδικες και εκδικητικές απολύσεις – όχι στο κλίμα – γκέτο του 902» και το άλλο: «Οι τεχνικοί είναι η ψυχή της τηλεόρασης» και φώναζαν συνθήματα όπως:
«Πάρτε πίσω τις απολύσεις»,
«Ο συνδικαλισμός σας είναι μια απάτη – ως τη πόρτα είναι το δίκιο του εργάτη» (εννοούσαν την πόρτα του Περισσού που βρισκόταν πίσω τους),
« Όχι στο ψέμα και στην απάτη – νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»,
«Ούτε ρουφιάνοι ούτε δουλικοί – εργάτες ενωμένοι και ταξικοί».  

Όπως γράψανε οι απολυμένοι σε ανταπόκρισή τους (todayfocus.gr) μετά τη διαδήλωση  « η εργοδοσία και (για να μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας) η καθοδήγηση του ΚΚΕ είχε κλείσει ερμητικά την κάτω πύλη του Περισσού, αναγκάζοντας ακόμα και στελέχη και συνδικαλιστές του ΚΚΕ να κάνουν το γύρο του κτιρίου με τα πόδια (!), για να μπουν από άλλη είσοδο. Επικεφαλής αυτού του «εκπληκτικού»  σχεδιασμού,  που είχε στόχο και πάλι  να βάλει τους απολυμένους στο ρόλο του «επικίνδυνου εχθρού», ήταν μέλος του ΠΓ του ΚΚΕ, που παραφύλαγε κοιτώντας τους συγκεντρωμένους πίσω από το κουβούκλιο του θυρωρείου(!)……»
Πρόκειται χωρίς αμφιβολία για ένα σημαντικό αλλά και σημαδιακό πολιτικό γεγονός χαρακτηριστικό της νέα εποχής στην οποία έχουμε μπει, εποχής στην οποία όλο και περισσότερο άνθρωποι, κόμματα και κυβερνήσεις θα κρίνονται περισσότερο από το τι κάνουν και λιγότερο από το τι λένε. Σε αυτήν την εποχή η ψευτοαριστερά μπαίνει κάτω από τις χειρότερες προϋποθέσεις γιατί κανείς όσο αυτή δεν πάσχει και δεν έχει εκτεθεί από μια τόσο μεγάλη αντίφαση πράξης-λόγων. Δημοσιεύουμε παρακάτω το κείμενο της προκήρυξής των απολυμένων του 902, όπως δημοσιεύτηκε σε πολλά blogs.  (Το κείμενο αυτό το διάβασαν επίσης οι απολυμένοι με ντουντούκα στον ηλεκτρικό σταθμό του Περισσού):
ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΑΔΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ – ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΙΜΑ ΓΚΕΤΟ
ΣΤΟΝ 902
Από το Δεκέμβρη του 2010 η εργοδοσία του 902 ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ FM - 902 ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ έχει ξεκινήσει ένα κύμα απολύσεων εργαζομένων, που μέχρι σήμερα φτάνουν τους 21 (απολύει λίγους λίγους κάθε μήνα, χωρίς προειδοποίηση).
Αυτό η εργοδοσία του 902 το κάνει μιλώντας για μεγάλα οικονομικά προβλήματα λόγω κρίσης και μείωσης της κρατικής επιχορήγησης στο ΚΚΕ. Οι φήμες για απολύσεις ακούγονταν καιρό. Μέχρι και τις δημοτικές εκλογές του Νοέμβρη του 2010, μας λέγανε ότι τα περί απολύσεων είναι ψέματα για να χτυπηθεί πολιτικά το ΚΚΕ.
Αμέσως μετά, τέλη Νοέμβρη του 2010, ο διευθυντής του σταθμού Τάκης Τσίγκας μας ανακοίνωσε ότι λόγω οικονομικών δυσκολιών, ο σταθμός θα κάνει μαζικές απολύσεις. Μας είπε πως αυτές θα γίνουνε με κοινωνικά κριτήρια (οικογενειακές υποχρεώσεις του κάθε εργαζόμενου, ηλικία, οικονομική κατάσταση του κλπ.) και όχι με βάση το ποιος ανήκει ή στηρίζει το κόμμα που είναι και ο ιδιοχτήτης του σταθμού και ποιος όχι.
Παράλληλα, μας κάλεσε να στηρίξουμε συνδικαλιστικά το ΠΑΜΕ και να παλέψουμε για ψηλά επιδόματα ανεργίας (!). Αυτό εμείς το πήραμε για ειρωνεία και βαριά προσβολή, όπως και ήτανε. Χωρίς κανείς να μας εξηγήσει τα οικονομικά δεδομένα με νούμερα, να συζητήσει μαζί μας για λύσεις, να μας ενημερώσει καθαρά τι συμβαίνει και πώς μπορούσε να βρεθεί η πιο καλή για τους εργαζόμενους λύση, μας ξεκαθαρίσανε ότι από 1η του Δεκέμβρη (5 μέρες μετά την παραπάνω ξαφνική ανακοίνωση!!) πιάνουνε το τσεκούρι των απολύσεων.
Προσπαθήσαμε να οργανωθούμε για πρώτη φορά, γιατί μέσα στο σταθμό ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΤΑΝΕ από πάντα η συνδικαλιστική οργάνωση. Κάναμε μια σύσκεψη και βγάλαμε μια επιτροπή τριών συναδέλφων, για να πάνε στο σωματείο των τεχνικών τηλεόρασης (ΕΤΙΤΑ) και να ζητήσουνε συμπαράσταση. Η εργοδοσία του 902-ΚΚΕ, αρνιόταν να συζητήσει μαζί μας, και έδειχνε ότι μας έγραφε -σαν εργαζόμενους και σαν προσωπικότητες- στα παλιά της τα παπούτσια.
Την ίδια ώρα, όπως αποδείχτηκε αργότερα, είχε στείλει στη σύσκεψή μας εκείνη έναν δικό της άνθρωπο να μας χαφιεδέψει, κι έσπειρε έπειτα κατάλληλες φήμες για να μας διασπάσει. Στη συνέχεια, έκανε κάτι ακόμα χειρότερο. Έστειλε πέντε πρώην συναδέλφους μας (και με δική τους μεγάλη ηθική ευθύνη) να βρίσκονται στα γραφεία της ΕΤΙΤΑ, κι όταν πήγε η Επιτροπή μας να μιλήσει, τους είχε δασκαλέψει να πούνε ότι η Επιτροπή δεν εκφράζει τους εργαζόμενους του 902 κι ότι οι απολύσεις είναι αναγκαίες. Έριξε δηλαδή εργαζόμενους ενάντια σε εργαζόμενους, υποχρέωσε τους συναδέλφους μας να γίνουν γενίτσαροι για να μην χάσουν τη δουλειά τους.
Στη συνέχεια, η εργοδοσία - καθοδήγηση του ΚΚΕ έβαλε «περιφρουρήσεις» κατά ανύπαρκτων εχθρών του κόμματος στο κτίριο του 902-ΚΚΕ στον Περισσό και την κατάλληλη στιγμή, βράδυ σαν τον κλέφτη, στις 10 του Δεκέμβρη, απόλυσε 2 από τους 3 της Επιτροπής μας και άλλον έναν εργαζόμενο, που είχε μπει μπροστά στον αγώνα κατά των απολύσεων.
Υποχρέωνε μάλιστα εργαζόμενους του 902 – μέλη του ΚΚΕ να συμμετέχουν σε αυτές τις περιφρουρήσεις κατά δήθεν «απειλής» από τους απολυμένους!! Εκείνες οι πρώτες απολύσεις ρίξανε μια απαισιοδοξία σε πολλούς εργαζόμενους, που δεν είχανε προλάβει να οργανωθούνε καλά. «Πού ξέρεις, μπορεί να μην κάνουν άλλες απολύσεις», έλεγαν πολλοί.
Δυστυχώς δεν έγινε έτσι, κι αυτό είναι ένα μεγάλο μάθημα για το μέλλον. Τα κοινωνικά κριτήρια για τα οποία μίλαγε η εργοδοσία πήγανε περίπατο από την πρώτη κιόλαςφουρνιά (αφού οι πρώτοι που απόλυσε με εκδικητικότητα ήταν οι εκπρόσωποί μας!). Αυτό που νιώσαμε όλοι όσοι μείναμε στο σταθμό μετά τις 10/12/2010 μέχρι να μας διώξουνε, ήτανε το κλίμα πολέμου - γκέτο που φτιάξανε ενάντια στους μη οργανωμένους στο ΚΚΕ εργαζόμενους του σταθμού.
Οι προϊστάμενοι -χρόνια τώρα- μας προσβάλανε και μας αποκαλούσανε στα μουλωχτά τεμπέλήδες, τη στιγμή που αυτοί έπιναν ολημερίς καφέδες και χασκογελάγανε στα γραφεία τους, κι εμείς ιδρώναμε και μας έτρωγε το άγχος και οι δρόμοι. Οι ίδιοι βάλανε μέλη του ΚΚΕ, δημοσιογράφους κυρίως, ανθρώπους που τρώγαμε μαζί το καθημερινό βάσανο του μεροκάματου, να μας κάνουνε το χωροφύλακα και να ακούνε τι λέμε. Το αντάλλαγμα ήταν να τους κρατήσουνε στη δουλειά, στόχος να μας διχάσουνε σε κομματικούς και μη κομματικούς και έτσι να κάνουνε τη δουλειά τους.
Μας απολύανε και γελάγανε, λέγοντας την ψευτιά ότι οι αντιδράσεις μας για τις απολύσεις ήταν μέρος «επίθεσης στο ΚΚΕ», πράγμα που ποτέ δεν κάναμε και δεν είχαμε σκοπό να κάνουμε (άσχετα από πολιτικές απόψεις). Κάνανε χυδαίες επιθέσεις προσωπικά σε συναδέλφους, απειλούσανε έμμεσα ή άμεσα, δείχνανε και δείχνουνε μια απανθρωπιά απέναντί μας που είναι σε πλήρη αντίθεση με αυτά που λένε συνέχεια στη θεωρία.
Μας μιλάγανε για δικαιοσύνη και εργατικά δικαιώματα, και είδαμε τη χειρότερη αδικία και εκδικητικότητα, γιατί ζητήσαμε να μη χάσουμε τη δουλειά μας, και αυτοί δεν μας εξηγούσανε καν αντρίκεια και καθαρά γιατί δεν μπορούμε να μείνουμε και γιατί δεν ίσχυε κανένα κοινωνικό κριτήριο στις απολύσεις μας, παρά μόνο κομματικό. Και δε μας εξηγήσανε ποτέ γιατί ΠΟΤΕ δε μας υπολογίσανε, γιατί περνιούνται για «ανώτεροι» από μας και μας περιφρονούνε επειδή δεν ξέρουμε τσιτάτα σαν κι αυτούς, οι ίδιοι που ορκίζονται στα λόγια στο όνομα του εργαζόμενου και του λαού.
Δε σεβαστήκανε ούτε εργαζόμενους που είχανε άνεργες γυναίκες και παιδιά στην κούνια. Μέχρι στιγμής, δεν έχει απολυθεί ούτε ένα κομματικό μέλος (έχουνε παραιτηθεί δύο). Είμαστε εργαζόμενοι με αξιοπρέπεια και δε ζητάμε να είχανε απολυθεί άλλοι στη θέση μας. Άλλωστε, οι περισσότεροι βάλαμε το κεφάλι μας στο ντορβά με τη θέλησή μας, αντιδράσαμε ανοιχτά, αν και ξέραμε ότι μας περίμενε η ανεργία. Δε μας ένοιαξε, αν και γνωρίζαμε ότι θα περάσουμε δύσκολα, γιατί δεν αντέχαμε αυτό το κλίμα της τρομοκρατίας, του γκέτο, της σπιουνιάς, που είχε φτιάξει η εργοδοσία μαζί με τους προϊστάμενους.
Αν μέναμε στη δουλειά, θα μέναμε με το κεφάλι ψηλά και όχι σα δούλοι, όπως μας αντιμετώπιζε για χρόνια η εργοδοσία του 902 με ατάκες όπως «αυτοί τρώνε τα λεφτά του ΚΚΕ», «συνδικαλισμοί στο ΚΚΕ δεν περνάνε» κλπ. Εμείς ξέραμε πάντα ότι αριστερός είναι αυτός που σέβεται όσους βγάζουνε με κόπο το ψωμί τους, τους εργαζόμενους και το λαό, αγαπάει την αλήθεια, είναι ντόμπρος, δίκαιος, δε σηκώνει τη βρωμιά, τη ρουφιανιά, την υπουλοσύνη, δεν κοιτάει να τη γλιτώσει αυτός και να πονέσουν ή να πεινάσουν άλλοι.
Δυστυχώς με σας κύριοι της εργοδοσίας εκεί μέσα, είδαμε τα ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΑ. Ξαναλέμε: αν ήσαστε πραγματικά προοδευτικοί άνθρωποι, θα αγκαλιάζατε την Επιτροπή μας, θα μας ανοίγατε τα οικονομικά κιτάπια σας, θα εξηγούσατε το οικονομικό πρόβλημα του σταθμού, θα καθόμασταν μαζί να στύψουμε το κεφάλι μας να βρούμε την πιο δίκαιη για όλους λύση. Και μάλιστα -χωρίς αυτό να το απαιτούσαμε ποτέ, γιατί είμαστε περήφανοι άνθρωποι και συναδελφικοί- θα δίνατε μόνοι σας το καλό παράδειγμα, ξεκινώντας πρώτα από τους εαυτούς σας, από μέλη του ΚΚΕ-ΚΝΕ, φυσικά με κοινωνικά κριτήρια, για να δείξετε το διαφορετικό χαραχτήρα σας από έναν κλασσικό καπιταλιστή εργοδότη, από αυτούς που καταγγέλλετε καθημερινά στα λόγια.
Επειδή έχουμε δουλέψει κι αλλού, σας λέμε ότι τη δικιά σας συμπεριφορά δύσκολα τη συναντάς στην πιάτσα. Η εικόνα να πετάτε εργαζόμενους με παιδιά στο δρόμο, να έχετε κινητοποιήσει τη μισή ΚΝΕ της Αττικής για να μην «εισβάλλουνε οι προβοκάτορες απολυμένοι στον Περισσό» (δηλαδή εμείς) και την ίδια ώρα να διασκεδάζετε γελώντας στο γνωστό μικρό δωματιάκι δίπλα στους δημοσιογράφους, θα σας είναι στίγμα και λεκές για πολλά χρόνια.
Εμείς δε θα σταματήσουμε να ξεσκεπάζουμε το αντεργατικό όργιο που σκαρώσατε στον 902 (μέχρι να το σταματήσετε), την ίδια ώρα που φωνάζετε «ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ» και κάνετε τους μεγάλους υπερασπιστές των εργαζομένων. Θα το αποκαλύψουμε σε όσο περισσότερο κόσμο μπορούμε, όχι γιατί μας στερήσατε το ψωμί μας ή γιατί είχαμε κανένα προηγούμενο με το ΚΚΕ ή τον 902, αλλά γιατί μας συκοφαντήσατε, μας βάλατε απέναντι σας σαν δήθεν εχθρούς της εργατικής τάξης, προσπαθήσατε να μας ταπεινώσετε.
- ΝΑ ΠΑΓΩΣΟΥΝΕ ΤΩΡΑ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟΝ 902
- ΟΧΙ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ
- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ
ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ του 902