"Οι αστικές επαναστάσεις, σαν τις επαναστάσεις του δέκατου όγδοου αιώνα, ορμούν γρήγορα από επιτυχία σε επιτυχία, τα δραματικά τους αποτελέσματα ξεπερνούν το ένα το άλλο, άνθρωποι και πράγματα φαίνονται σαν σε φωτιές διαμαντιών. Η έκσταση είναι το πνεύμα κάθε ημέρας. Μα η ζωή τους είναι μικρή. Σε λίγο φτάνουν κι όλας στο ανώτατο σημείο τους και μια μακρυά αποχαύνωση κυριεύει ύστερα την κοινωνία πριν μάθει να αφομειώνει νηφάλια τα αποτελέσματα της ορμητικής και θυελλώδικης εποχής της.

Αντίθετα οι προλεταριακές επαναστάσεις, όπως οι επαναστάσεις του δέκατου ένατου αιώνα, κάνουν αδιάκοπη κριτική στον ίδιο τον εαυτό τους, διακόπτουν κάθε στιγμή την πορεία τους, γυρίζουν πάλι σε εκείνο που φαίνεται πως έχει πραγματοποιηθεί για να το ξαναρχίσουν από την αρχή, χλευάζουν με ωμή ακρίβεια τις ασυνέπειες, τις αδυναμίες και τις ελεεινότητες που παρουσιάζουν οι πρώτες δοκιμές τους, φαίνονται πως ξαπλώνουν κάτω τον αντίπαλό τους μόνο για να αντλήσει καινούργιες δυνάμεις από τη γη και να σηκωθεί μπροστά τους πιο γιγάντιος, οπισθοχωρούν ολοένα μπροστά στην απροσδιόριστη απεραντοσύνη των ίδιων των σκοπών τους, ώσπου να δημιουργηθούν οι όροι που κάνουν αδύνατο κάθε πισωγύρισμα και οι ίδιες οι περιστάσεις φωνάζουν: Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα".

Κ. Μάρξ. 18η Μπρυμέρ

Σημαντικά πολιτικά γεγονότα

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ Η ΑΥΣΤΡΙΑΚΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ ΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΓΙΑ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟ

Το ελληνικό αντισημιτικό καθεστώς τον καλύπτει

Από το 1997 και μετά η αυστριακή βουλή τιμάει κάθε 5 Μάη σε ειδική εκδήλωση τα θύματα του ναζισμού. Η ημέρα έχει επιλεγεί γιατί είναι η επέτειος της απελευθέρωσης του αυστριακού στρατοπέδου συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν. Φέτος οι Αυστριακοί ματαίωσαν την προγραμματισμένη παρουσίαση του ομώνυμου έργου του Μ. Θεοδωράκη με μία οξύτατη καταγγελία εναντίον του για αντισημιτισμό. Μετά από τη δυσαρέσκεια που έκφρασε η ελληνική κυβέρνηση, οι αυστριακοί ελάφρωσαν κάπως στη συνέχεια τον Θεοδωράκη. Αλλά το σκάνδαλο έγινε και το απόστημα έσπασε. Επιτέλους, ο αντισημιτισμός του ελληνικού κράτους αρχίζει να ξεσκεπάζεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και μάλιστα από μια χώρα που υπήρξε  από τα λίκνα του γενοκτονικού αντισημιτισμού.  

Προς τιμή της η αυστριακή βουλή αποκάλυψε ότι ο συνθέτης του αντιναζιστικού έργου «Μαουτχάουζεν» έχει μετατραπεί σήμερα σε ανοιχτό και ενθουσιώδη αντισημίτη. Έτσι η πρόεδρος της Βουλής Μπάρμπαρα Πράμερ ματαίωσε την παρουσίαση του «Μαουτχάουζεν» που ήταν ένα έργο βαθύτατα δημοκρατικό και αντι-αντισημιτικό και το αντικατέστησε με άλλα μουσικά έργα. Αιτιολόγησε χωρίς προφάσεις την απόφαση αυτή κάνοντας αναφορά στις «επανειλημμένες αντισημιτικές δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη τα προηγούμενα χρόνια, με τις οποίες ο ίδιος άφησε άσχημες εντυπώσεις».
Κι επειδή αμέσως σύσσωμο το πολιτικό καθεστώς στην Ελλάδα έσπευσε να λιθοβολήσει τους αυστριακούς, να θυμίσουμε στους αναγνώστες μας τις δύο ακραία αντισημιτικές δηλώσεις του Μ. Θεοδωράκη με πιο χαρακτηριστική την τελευταία του Φλεβάρη του 2011:
Δήλωση Νοέμβρη 2003 σε εκδήλωση: «...θα πω μια κουβέντα του Προέδρου μας Σαρτζετάκη, ότι είμαστε λαός ανάδελφος. Είμαστε μόνοι μας. Αλλά χωρίς αυτό το φανατισμό, την αυτογνωσία και τον φανατισμό που έχουν οι εβραίοι. Είμαστε δύο λαοί ανάδελφοι στον κόσμο, εμείς και εβραίοι, αυτοί όμως έχουν τον φανατισμό και καταφέρνουν να επιβάλλονται... Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι αυτός ο μικρός λαός είναι στη ρίζα του κακού, όχι του καλού».
Δήλωση Φλεβάρη 2011 σε συνέντευξη στον Γ. Καραμπελιά που μεταδόθηκε από το κανάλι High: «Να διευκρινίσω ένα πράγμα: ότι είμαι αντισημίτης». Στη δήλωση αυτή ο Καραμπελιάς αντιδρά με αμηχανία και «διορθώνει» τον πολιτικό αρχηγό του και αρχηγό της «Σπίθας» με το «πολιτικά ορθό»: (Καραμπελιάς) «εε… αντισιωνιστής». Ο Θεοδωράκης όμως παρασύρεται από το φανατισμό του: «Ναι, είμαι αντισημίτης και αντισιωνιστής. Αγαπώ τον εβραϊκό λαό και έχω ζήσει μαζί του, αλλά οι Αμερικανοεβραίοι κρύβονται πίσω από τα πάντα, τις επιθέσεις στο Ιράκ, τις οικονομικές επιθέσεις στην Ευρώπη, στην Αμερική, στην Ασία, οι Εβραιοαμερικάνοι βρίσκονται πίσω από τον Μπους, τον Κλίντον και πίσω από τις τράπεζες».
Πρόκειται για τον κλασσικό ορισμό του αντισημίτη. Να σημειώσουμε εδώ ότι μετά τον Χίτλερ όλοι οι αντισημίτες που θέλουν να ακολουθήσουν το δρόμο του, καλλιεργώντας το νέο μίσος της εξόντωσης, φροντίζουν να δηλώνουν πόσο αγαπάνε τον εβραϊκό λαό ακριβώς για να μην κατηγορηθούν σαν χιτλερικοί. Βέβαια μία τέτοια δήλωση ύστερα από τη φράση «είμαι αντισημίτης» φαντάζει τουλάχιστον γελοία…
Στη διακήρυξη του κόμματός του της «Σπίθας» ο Μ. Θεοδωράκης δηλώνει έμμεσα αλλά με σαφήνεια τον αντισημιτισμό πίσω από το απύθμενο μίσος του ενάντια στους εκμαυλιστές αμερικάνους που έχουν διεισδύσει οικονομικά, ηθικά και πολιτιστικά στα νευρικά γάγγλια όλης της ανθρωπότητας οδηγώντας την σε ένα αμερικάνικο ελεγχόμενο Υπερέθνος (δες σχετικό άρθρο στο μπλογκ μας, http://oakke.blogspot.com/2011/02/blog-post_3851.html). Το αντίδοτο φυσικά απέναντι στους αμερικάνους «απόλυτους εχθρούς» της ανθρωπότητας και τους «εβραίους εντολείς» τους για τη «Σπίθα» δεν μπορεί παρά να είναι ο νεοναζιστικός άξονας Ρωσίας – Κίνας. Η αντίστοιχη πολιτική πρόταση της «Σπίθας» για την «εθνική αναγέννηση» της χώρας δεν είναι άλλη από το κάλεσμα για ουσιαστική υποταγή σε αυτό τον άξονα.
Αυτά βέβαια στην Ελλάδα όπου ο σύγχρονος αντισημιτισμός αποτελεί κρατική πολιτική, ακριβώς γιατί είναι ο πιο σύντομος δρόμος της υποταγής στους νέους Χίτλερ, δεν ενοχλούν τα αυτιά κανενός. Αλλά στην Ευρώπη αυτά ακόμα ξενίζουν. Έτσι, όταν ο αντιπρόεδρος μιας Επιτροπής για τη Χριστιανοεβραϊκή Συνεργασία, Βίλι Βάιστς, έστειλε πίσω στην πρόεδρο της αυστριακής Βουλής την πρόσκληση της στην εκδήλωση, καταγγέλλοντας τον αντισημιτισμό του Μ. Θεοδωράκη, αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο.
«Στην ανοικτή επιστολή του, ο Βάιστς, αιτιολογώντας την απόρριψη της πρόσκλησης, τόνιζε πως με αυτή η πρόεδρος της Βουλής Πράμερ περιμένει από "ένα βιεννέζο Εβραίο με βιεννέζικες ρίζες, σε ανάμνηση της εκτόπισης των γονέων του το 1938 και της δολοφονίας ενός μεγάλου μέρους της οικογένειας, να αφουγκραστεί τη μουσική κάποιου που δηλώνει το 2011 αντισημίτης". Στη μακρά ανοικτή επιστολή και σε πολύ έντονο τόνο, παρατίθενται αντισημιτικές δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη, όπως κατά την παρουσίαση ενός βιβλίου του στις 4 Νοεμβρίου του 2003». (Η σχετική είδηση δημοσιεύεται στο ΑΠΕ-ΜΠΕ).
Για να μην καταλήξει η εκδήλωση σε φιάσκο η Πράμερ ματαίωσε την παρουσίαση του Μαουτχάουζεν και δημοσιοποίησε στα ΜΜΕ αυτή τη ματαίωση και τους λόγους της.
Οι έλληνες καθεστωτικοί αντισημίτες έγιναν ασφαλώς έξαλλοι. Και πρώτο – πρώτο άρχισε το λιθοβόλημα των «αμαρτωλών» το ψευτοΚΚΕ. Θαυμάστε το απύθμενο θράσος του αντισημιτικού αυτού κόμματος που βεβήλωσε το μνημείο του Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη για να «πείσει» τους Εβραίους της Ελλάδας ότι για να μη θεωρούνται «εγκληματίες» πρέπει να καταγγέλλουν το «εγκληματικό κράτος» του Ισραήλ! Στην ανακοίνωσή του ανέφερε τα εξής: «Η απαγόρευση από την αυστριακή βουλή παρουσίασης του έργου «Μαουτχάουζεν» του Μ. Θεοδωράκη, με απαράδεκτες προφάσεις και δικαιολογίες, αποτελεί προσβολή που δεν στρέφεται μόνο κατά του Μ. Θεοδωράκη και του έργου του αλλά και κατά των αντιφασιστικών αγώνων και θυσιών των λαών. Δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια αλλά εντάσσεται στην εκστρατεία κυβερνήσεων και οργάνων της ΕΕ διαστρέβλωσης της ιστορίας, συκοφάντησης του κομμουνιστικού κινήματος που είχε τον πρώτο ρόλο στην αντιφασιστική νίκη». Αυτά καταγγέλλουν οι χειρότεροι συκοφάντες και πιο βαθιοί εχθροί του αληθινού κομμουνιστικού κινήματος, εκείνου του ζαχαριαδικού ΚΚΕ, που πράγματι είχε τον πρώτο ρόλο στην αντιφασιστική νίκη αλλά που πάλεψε μαζί με τους έλληνες εβραίους ενάντια στον φασισμό και στον αντισημιτισμό.
Στο ίδιο μήκος κύματος, και μάλιστα ακόμα πιο ξεδιάντροπα, κατάγγειλε την «ύβρη» στον αντιναζιστικό αγώνα (!!!) και ο ΣΥΡΙΖΑ του οποίου το ιστορικό στέλεχος, ο Λ. Κύρκος, έχει προτείνει να αποβληθεί το Ισραήλ από τον ΟΗΕ, μία πρόταση που είναι η πιο εκλεπτυσμένη έκφραση του γνωστού συνθήματος του Αχμαντινετζάντ να εξαφανιστεί αυτό το κράτος από το χάρτη. Λέμε πιο ξεδιάντροπα διότι ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει το «εβραϊκό λόμπι» σαν υπηρέτη των συμφερόντων της ισραηλινής κυβέρνησης που έχει από παλιά «δυσαρέσκεια» στο πρόσωπο του Μ. Θεοδωράκη (προσέξτε εδώ γιατί) «λόγω της δυσαρέσκειας της Ισραηλινής κυβέρνησης από παλιότερες δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη υπεράσπισης του Παλαιστινιακού λαού» (!!!) Δηλαδή  παλιάνθρωποι του ΣΥΝ η δήλωση «είμαι αντισημίτης» αποτελεί δήλωση υπεράσπισης του παλαιστινιακού λαού; 
Από κοντά και οι χρυσαυγίτες χαρακτήρισαν την απόφαση της αυστριακής βουλής «αυστριακό-σιωνιστικό ράπισμα». Τώρα πως γίνεται να προσβάλλεται ο αντιφασιστικός αγώνας των λαών και να προσβάλλονται και οι ναζήδες αυτό μένει να το εξηγήσουν οι ναζήδες και οι «κόκκινοι» προστάτες τους.
Και ασφαλώς προσβλήθηκε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Με μία ωμή παρέμβαση ο έλληνας πρέσβης στην Αυστρία ζήτησε εξηγήσεις για το όλο ζήτημα! Στριμώχτηκε η Πράμερ και ανασκεύασε τη δήλωση της, υπερασπίζοντας όμως μέχρι το τέλος τη ματαίωση της παρουσίασης του Μαουτχάουζεν. Διευκρίνισε ότι δεν ήταν σε θέση να ελέγξει και να λάβει με κάποιο τρόπο θέση για τις καταγγελίες ενάντια στον Μ. Θεοδωράκη, τις θεώρησε όμως σε κάθε περίπτωση αρκετά σοβαρές για να προβεί σε αυτό το μέτρο για τη διαφύλαξη του χαρακτήρα της επετείου.
Πρέπει να σημειώσουμε εδώ ότι με ανακοίνωση του το Κεντρικό Ισραηλίτικο Συμβούλιο Ελλάδας που αποτελεί το θεσμικό όργανο των Ελλήνων Εβραίων υποστήριξε τις καταγγελίες για αντισημιτισμό του Μ. Θεοδωράκη.
Οι αντιδράσεις της ελληνικής ψευτοαριστεράς και της ελληνικής κυβέρνησης υπέρ του αντισημίτη «εθνικού συνθέτη» έδωσαν μία μεγάλη προειδοποίηση στους δημοκράτες στην Αυστρία και σε όλη την Ευρώπη. Το διακομματικό φαιοκόκκινο φασιστικό μέτωπο στην Ελλάδα αρχίζει να ξεσκεπάζεται.