"Οι αστικές επαναστάσεις, σαν τις επαναστάσεις του δέκατου όγδοου αιώνα, ορμούν γρήγορα από επιτυχία σε επιτυχία, τα δραματικά τους αποτελέσματα ξεπερνούν το ένα το άλλο, άνθρωποι και πράγματα φαίνονται σαν σε φωτιές διαμαντιών. Η έκσταση είναι το πνεύμα κάθε ημέρας. Μα η ζωή τους είναι μικρή. Σε λίγο φτάνουν κι όλας στο ανώτατο σημείο τους και μια μακρυά αποχαύνωση κυριεύει ύστερα την κοινωνία πριν μάθει να αφομειώνει νηφάλια τα αποτελέσματα της ορμητικής και θυελλώδικης εποχής της.

Αντίθετα οι προλεταριακές επαναστάσεις, όπως οι επαναστάσεις του δέκατου ένατου αιώνα, κάνουν αδιάκοπη κριτική στον ίδιο τον εαυτό τους, διακόπτουν κάθε στιγμή την πορεία τους, γυρίζουν πάλι σε εκείνο που φαίνεται πως έχει πραγματοποιηθεί για να το ξαναρχίσουν από την αρχή, χλευάζουν με ωμή ακρίβεια τις ασυνέπειες, τις αδυναμίες και τις ελεεινότητες που παρουσιάζουν οι πρώτες δοκιμές τους, φαίνονται πως ξαπλώνουν κάτω τον αντίπαλό τους μόνο για να αντλήσει καινούργιες δυνάμεις από τη γη και να σηκωθεί μπροστά τους πιο γιγάντιος, οπισθοχωρούν ολοένα μπροστά στην απροσδιόριστη απεραντοσύνη των ίδιων των σκοπών τους, ώσπου να δημιουργηθούν οι όροι που κάνουν αδύνατο κάθε πισωγύρισμα και οι ίδιες οι περιστάσεις φωνάζουν: Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα".

Κ. Μάρξ. 18η Μπρυμέρ

Σημαντικά πολιτικά γεγονότα

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Hausmann. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Hausmann. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012

ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΞΩ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ...

Κάποτε θα γινόταν κι αυτό: Κάποιοι προοδευτικοί αστοί οικονομολόγοι από εκείνους που μελετάνε την ίδια την υλική παραγωγή και όχι απλά την χρηματική της μορφή, αρχίζουν να εξετάζουν την ελληνική οικονομία βαθύτερα και να καταλαβαίνουν τι γίνεται σε αυτήν. Έτσι ένας  καθηγητής του Χάρβαρντ ονομάτι RicardoHausmann σε ένα άρθρο του στους Financial Times στις 8/2/2012, που το αναδημοσιεύουμε παρακάτω ολόκληρο, υποστηρίζει σωστά ότι η βοήθεια της ΕΕ προς την Ελλάδα σπαταλιέται άδικα καθώς το πρόβλημα υπερχρέωσης της Ελλάδας βρίσκεται στην μειωμένη παραγωγή και μάλιστα στην καθυστερημένη τεχνολογικά παραγωγή της οπότε δεν αντιμετωπίζεται ούτε με κευνσιανή τόνωση της ζήτησης ούτε με δημοσιονομική περιστολή. Σε μια οικονομετρική έρευνα του αυτός ανακάλυψε ότι ανάμεσα σε 128 χώρες του κόσμου η Ελλάδα έχει την μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα στο εισόδημά της και στο «γνωστικό παραγωγικό περιεχόμενο» των εξαγωγών της. Αυτό επιβεβαιώνει και από μια νέα πλευρά τις ανάλογες δικές μας διαπιστώσεις για το ελληνικό εμπορικό έλλειμμα και τη φύση του.
Η διαφορά μας με τον ερευνητή είναι στη γραμμή διεξόδου που προτείνει.