Η διαστροφή της λογικής και της πραγματικότητας από το καθεστώς δεν έχει τέλος.
΄΄Είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία΄΄ είπε στον υπουργικό θίασο που ανέβασε στην Θεσσαλονίκη ο Γ.Παπανδρέου. Για να δικαιολογήσει μάλιστα τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου στη Θεσσαλονίκη, ο Πρωθυπουργός τόνισε ότι ΄΄ήρθαμε εδώ για να κάνουμε δουλειά και όποιος δεν το καταλαβαίνει, δεν καταλαβαίνει την εργώδη προσπάθειά μας να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση΄΄.
Όποιος δηλαδή έχει σώας τας φρένας και αντιλαμβάνεται το αυτονόητο, την κενή περιεχομένου έως γελοία μετάβαση του θιάσου στην Θεσσαλονίκη, έχει ΄΄πρόβλημα αντίληψης΄΄ σύμφωνα με τον Παπανδρέου.
Οι φασίστες, συνηθίζουν να διαστρέφουν την πραγματικότητα και να παρουσιάζουν ως εικονική το ακριβώς αντίθετο της και το κάνουν πάντα με τον πιο απόλυτο έως απειλητικό τρόπο.
Ο Παπανδρέου ωστόσο δεν διαθέτει τόσους ευπαρουσίαστους σοσιαλφασίστες, πόσο μάλλον που η βάση του κόμματος δεν είναι τέτοια, για να στελεχώσει ένα απόλυτα υποταγμένο σε αυτόν Υπουργικό Συμβούλιο. Οι λίγοι που εκφράζουν αντιστάσεις δεν έχουν χαρακτήρα, έτσι διεκπεραιώνουν την βρώμικη δουλειά, πριν αυτός τους κάψει δίνοντας τους ένα καυτό Υπουργείο.
Η Λούκα Κατσέλη αν και έκανε όλες τις βρωμοδουλειές που τις ανέθεσε το καθεστώς, όπως την ματαίωση του πρώτου ΕΣΠΑ και την ετοιμασία πολύ καθυστερημένα ενός καινούργιου δεν ήταν διατεθειμένη να διεκπεραιώσει το τελικό στάδιο του απολύτου ξεπουλήματος της χώρας στον ρωσοκινέζικο άξονα. Γι αυτό και διώχτηκε από αυτήν τη θέση της στο υπουργείο οικονομίας. Αλλά επειδή όπως είπαμε τύποι που γίνονται υπουργοί στο ΠΑΣΟΚ συνήθως δεν έχουν χαρακτήρα δέχτηκε να πάρει το παρακατιανό υπουργείο εργασίας, δηλαδή αυτό στο οποίο θα εκφράζεται όλη η οργή των ανέργων για να φάει εκείνη όλες τις βρισιές που προορίζονται για τον αρχηγό της.
Ωστόσο φαίνεται πως δεν άντεξε να γίνει συνυπεύθυνη στο μεγάλο ξεπούλημα και στην διαστροφή της πραγματικότητας από τον Παπανδρέου στο υπουργικό συμβούλιο όπου συζητήθηκε το νομοσχέδιο για τις μεγάλες επενδύσεις-εξπρές, δηλαδή για τις αδιαφανείς ανατολικές επενδύσεις. Αυτός θα πρέπει να είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο αυτή εκπαραθυρώθηκε από το υπουργείο οικονομίας ώστε να αναλάβει τις ξένες επενδύσεις ο δικηγόρος της COSCO και νυν υπουργός επικρατείας Παμπούκης. Έτσι η Κατσέλη πέταξε το καρφί της στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Λέει η σχετική αρθρογραφία της Παρασκευής 10/9 (www.in.gr)
«Μία από τις επισημάνσεις της κας Κατσέλη, η οποία έκανε λόγο για την ένταξη των έργων «με πολιτικές διαδικασίες», προκάλεσε την παρέμβαση του πρωθυπουργού, ο οποίος φέρεται να είχε τον εξής διάλογο με την υπουργό «Εννοείς με αναπτυξιακές διαδικασίες, Λούκα, γιατί πολιτικές διαδικασίες δεν υπάρχουν». «Όχι, πρόεδρε, πολιτικές εννοώ, γιατί οι ειδικές διαδικασίες δεν είναι οι συνηθισμένες. Οι επενδύσεις αυτές εντάσσονται και αδειοδοτούνται χωρίς να ακολουθούνται οι συνηθισμένες θεσμικές διαδικασίες» φέρεται να απάντησε η κα Κατσέλη».
Η Κατσέλη έμμεσα πλην σαφώς κατήγγειλε εξωθεσμικές διαδικασίες για επιλεκτικές επενδύσεις που θα δίνονται σε ημετέρους. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν γι αυτούς τα γνωστά, «γραφειοκρατικά» προβλήματα, που όμως θα παραμένουν ως αποτρεπτικός παράγοντας ενάντια στο ντόπιο και στο μη κομπραδόρικο διεθνές κεφάλαιο που λειτουργεί με κανόνες ανταγωνισμού. Γιατί φυσικά το ανατολικό κρατικοφασιστικό κεφάλαιο δεν μπορεί να κυριαρχήσει σε συνθήκες σχετικά ελεύθερου οικονομικού ανταγωνισμού. Μπορεί να κυριαρχήσει οικονομικά μόνο ως ευνοούμενο πολιτικά ώστε να λειτουργήσει στη συνέχεια σαν στήριγμα του φασιστικού καθεστώτος που το εξέθρεψε. Αυτό έγινε ε ένα βαθμό στη ναζιστική Γερμανία, αυτό γίνεται σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό και στη Ρωσία του Πούτιν.
Ποιοι θα είναι όμως αυτοί οι ημέτεροι; Ας δούμε τι έλεγε ο εμπνευστής του νομοσχεδίου για τις ΄΄μεγάλες επενδύσεις-εξπρές΄΄ Παμπούκης σε συνέντευξη του στο Βήμα στις 15 Ιουνίου.
«Ο υπουργός Επικρατείας απευθύνει αυστηρή προειδοποίηση σε ιδιώτες, σημειώνοντας ότι «η ελληνική κυβέρνηση δεν συναλλάσσεται με ιδιώτες για τις επενδύσεις. Συναλλάσσεται με ξένα κράτη και ξένα funds» και προειδοποιεί ότι «όσοι χρησιμοποιούν το όνομα του Πρωθυπουργού ή του υπουργού Επικρατείας, χωρίς ρητή επιβεβαίωση των ιδίων, εξυπηρετούν πονηρούς σκοπούς».
Ενώ λίγους μήνες πριν ο Παπανδρέου ουσιαστικά φτύνοντας κατάμουτρα το ντόπιο κεφάλαιο είχε δηλώσει σε ομιλία του στον ΣΕΒ:
«Όπως είπε ο κ. Παπανδρέου, έχουν ήδη προηγηθεί επαφές για επενδύσεις από αραβικές χώρες, όπως το Άμπου Ντάμπι, το Κατάρ και η Λιβύη καθώς και από τα λεγόμενα BRIC. Μας ενδιαφέρουν κοινοπραξίες και συνεργασίες, σημείωσε ο πρωθυπουργός».
Από ξένα κράτη του νεοναζιστικού άξονα λοιπόν και από ξένα funds και όχι από έλληνες ιδιώτες δέχεται επενδύσεις ο ΄΄αντιεξουσιαστής΄΄ Παπανδρέου. Ο οποίος μάλιστα σε κείμενο στην προσωπική του ιστοσελίδα, σε άλλη μία αντιστροφή της πραγματικότητας δηλώνει ότι:
«Η ευκολία των λόμπυ να σταματούν κάθε ουσιαστικό έλεγχο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, η ευκολία μεγάλων πολυεθνικών να διαφθείρουν θεσμούς, πολιτικούς, δικαστές, αστυνομίες, κυβερνήσεις, οδήγησε στην αδυναμία ή ακόμα και στην αιχμαλωσία των εθνικών μας δημοκρατικών θεσμών μπροστά στα μεγάλα και ισχυρά συμφέροντα».
Έτσι ο Παπανδρέου που υποτίθεται ότι «κατάλαβε τα λάθη του παρελθόντος» και άλλαξε, αθωώνει την κομματικά ελεγχόμενη γραφειοκρατική ακρίδα των εκβιαστών που ζητάει μίζα για τα πάντα, και φορτώνει την ευθύνη για τις μίζες στις δυτικές πολυεθνικές που για την ακρίβεια τρέχουν να φύγουν από μία χώρα. Οι μόνες δυτικές πολυεθνικές που ευνοήθηκαν με ή χωρίς μίζες ήταν αυτές που συνεργάστηκαν με τους έλληνες κρατικοπαρασιτικούς ανατολικούς ολιγάρχες τύπου Κόκκαλη (Intracom-Siemens). Κάθε άλλο κεφάλαιο που δεν ανήκει στους ανατολικούς ολιγάρχες και στους αποικιοκράτες του νεοναζιστικoύ άξονα (Ρωσία, Κίνα, Κατάρ) καταλήγει είτε χρεωκοπημένο είτε στην καλύτερη περίπτωση μισοφαγωμένο από τις γραφειοκρατικές και τις ψευτοαντικαπιταλιστικές ακρίδες.
Το πόσο πολύ βέβαια το καθεστώς θέλει πραγματικές επενδύσεις φάνηκε και στην λυσσασμένη αντίδραση στην προ μηνών κριτική για το πολιτικό σύστημα δήλωση του προέδρου του ΣΕΒ Δασκαλόπουλου.
«Χόρτασε η ψείρα και βγήκε στο γιλέκο» ήταν η αντίδραση του Υπουργού Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη με μια φρασεολογία που θύμιζε Γ Ράιχ. Ενώ η αντίδραση του «αναπτυξιακού» φασίστα Καρατζαφέρη, που λίγους μήνες πριν καλούσε την κυβέρνηση να καταργήσει το πόθεν έσχες ώστε να έρθει όλο το μαύρο χρήμα των κάθε είδους εγκληματιών από το εξωτερικό, απευθύνθηκε με τον εξής απειλητικό τρόπο στους ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής της χώρας: «Όλοι αυτοί οι κεφαλαιοκράτες να προσέξουν πάρα πολύ γιατί η επιείκεια με την οποία τους έχει συμπεριφερθεί ο πολιτικός κόσμος, νομίζω ότι τους δημιουργεί περισσότερη αναίδεια και γίνονται θρασύτεροι από ότι πρέπει. Ας προσέξουν. Οι πολιτικοί είμαστε ταγμένοι, έχουμε ορκιστεί στο Σύνταγμα να προστατεύσουμε με τον καλύτερο τρόπο την ελληνική Δημοκρατία».
Καμία αντίφαση φυσικά δεν υπάρχει στις δηλώσεις ενάντια στο ντόπιο και δυτικό κεφάλαιο της αγοράς από την μία και στις «αναπτυξιακές» μεθοδεύσεις προσέλκυσης επενδύσεων χωρίς θεσμική διαφάνεια και νομιμότητα από το ανατολικό κρατικοφασιστικό κεφάλαιο. Είναι και τα δύο αυτά ( ωμό και παράνομο σαμποτάζ επενδύσεων και αδιαφανής παράνομη προσέλκυση επενδύσεων) όψεις του ίδιου νομίσματος που είναι η νεοαποικιοκρατική εξάρτηση της χώρας από τον νεοναζιστικό άξονα Ρωσίας-Κίνας-Ιράν-Κατάρ που προωθεί η κυβέρνηση ανδρείκελων του Παπανδρέου, παρέα με την υπόλοιπη πεντακομματική συμμορία των λακέδων του άξονα. Έτσι ο παπατζής και οι σύμμαχοι του μπορούν να εμφανίζονται ως «αντιεξουσιαστές» και «αντικαπιταλιστές» όταν έχουν απέναντι τους το ντόπιο (βλ ΕΣΠΑ) και το δυτικό κεφάλαιο που τουλάχιστον αναπτύσσει τις παραγωγικές δυνάμεις χωρίς αποικιοκρατικούς όρους αφού λειτουργεί σε συνθήκες διεθνούς ανταγωνισμού, ενώ όταν πρόκειται να αβαντάρουν το κεφάλαιο των κομπραδόρων (βλ Κόκκαλη, Μπόμπολα κλπ) και το κεφάλαιο του άξονα (βλ Cosco από Κινέζους, λιμάνι Αστακού από Κατάρ κλπ) που περισσότερο ληστεύουν τη χώρα και ελάχιστα ή και καθόλου δεν αναπτύσοουν τις παραγωγικές δυνάμεις μετατρέπονται σε σούπερ αναπτυξιακούς που εξαφανίζουν επιλεκτικά και σε μια στιγμή όλα τα ΄΄γραφειοκρατικά΄΄, τα ΄΄αντικαπιταλιστικά΄΄ και ΄΄αντιοικολογικά΄΄ εμπόδια (Δες την πρόσφατη εκπόνηση και διυπουργική έγκριση σε χρόνο ρεκόρ όλων των σχεδίων για τον ΒΙΠΑΣ του Αστακού ώστε να γίνει γρήγορα η επένδυση του Κατάρ) .
Η συμμορία που κυβερνάει την χώρα τυλίγει αργά αλλά σταθερά με αλυσίδες εξάρτησης την χώρα που ήδη την έχουν οδηγήσει και στην φτώχεια. Είναι το πολύχρονο παραγωγικό σαμποτάζ που έφερε την υπερχρέωση της χώρας και είναι η προβοκατόρική πολιτική του «βυθιζόμαστε» του Παπανδρέου που είχε σα στόχο να μετατρέψει την υπερχρέωση τη χώρας σε χρεωκοπία και την χρεωκοπία σε μια τέτοια μεγάλη αποεπένδυση και πείνα ώστε ο λαός να πει: «ευτυχώς που ήρθαν οι κινέζοι να μας σώσουν».
Αυτό το έγκλημα, αυτήν την τρομακτική προβοκάτσια δεν πρέπει να τα αφήσουμε και δεν θα τα αφήσουμε έτσι. Ο Ελληνικός λαός πρέπει να ενωθεί σε ένα πλατύ Δημοκρατικό και Πατριωτικό Μέτωπο για να συντρίψει το πολιτικό σύστημα των ανδρείκελων και τα σοσιαλιμπεριαλιστικά αφεντικά τους ώστε να απελυθερώσει τις παραγωγικές δυνάμεις και να σώσει το λαό από την πείνα και το φαιοκκόκκινο φασισμό.
Γραφεία: Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553
Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010
ΟΙ ΧΑΜΑΙΛΕΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ ΣΕ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ
11/09/2010
«Πόλεμος» έχει ξεσπάσει στις γραμμές του ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ με αιχμή την υποψηφιότητα που θα στηρίξει τόσο το καθαυτό κόμμα του ΣΥΝ όσο και το «συμμαχικό σχήμα» για την Περιφέρεια Αττικής στις επερχόμενες εκλογές. Είναι ένας πολύ περίεργος πόλεμος, ακόμη πιο περίεργος από τη σύγκρουση μεταξύ ΣΥΝ και «Δημοκρατικής Αριστεράς», που στο κάτω κάτω είχε και μια πλευρά πραγματικής πολιτικής διαφοροποίησης στη βάση. Κι αυτό γιατί στη δήθεν σύγκρουση των παλιών κνιτών Τσίπρα και Αλαβάνου δεν τίθεται επί τάπητος καμία κάπως ουσιαστική στρατηγική διαφορά, όπως πχ ήταν στην περίπτωση του ΣΥΝ και της «Δημοκρατικής Αριστεράς» το δίλημμα: μέσα στην Ε. Ευρώπη ή εναντίον της. Εχθρός είναι εδώ το δυτικό μονοπώλιο που με τις ραδιουργίες του οδήγησε την «καταπληκτική» κατά τα άλλα χώρα μας στη μισο-χρεοκοπία, εχθρός είναι το μέτωπο ΗΠΑ-ΕΕ σαν τρόικα και μόνος χρέος μας είναι η «Εθνική Αντίσταση» στη «Νέα Κατοχή».
Ο Αλαβάνος, ο ίδιος εκείνος Αλαβάνος που πριν από 2,5 χρόνια σαν αρχηγός του «όλου» ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ συναντιόταν με τον Παπανδρέου και διαμόρφωνε όρους συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ με το 18% των δημοσκοπήσεων στην τσέπη, έχει μετατραπεί οβιδιακά σε σύντομο διάστημα σε συνοδοιπόρο και καθοδηγητή τελικά του «αριστερίστικου» σοσιαλφασιστικού αλλά και του ΑΚίτικου (Α.Κ. = Αντιεξουσιαστική Κίνηση, πολιτική πρωτοπορία του σοσιαλφασιστικού ψευτοαναρχισμού) «εξεγερτικού» λούμπεν, αλλά ταυτόχρονα και σε «εθνικιστή» αντιευρωπαϊστή αντάρτη κατά της τρόικας. Φυσικά, ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, το πρώην κόμμα του (ΣΥΝ), το ψευτοΚΚΕ δεν τον καταγγέλλουν σα ξεμωραμένο ή επικίνδυνο, καθώς ο άνθρωπος εκτελεί υπηρεσία.
Και η υπηρεσία αυτή είναι κομβικότατη στον καιρό του μνημονίου. Είναι το ξέπλυμα του ΣΥΝ από τις «υπερβολές» των σάπιων σοσιαλφασιστικών συνιστωσών και του αναρχοφασισμού (κάψιμο και λεηλασία της Αθήνας) που αναγνωρίστηκαν σαν τέτοιες από το λαό το Δεκέμβρη του 2008 και αποκορύφωμά τους ήταν η ναζιστικού τύπου δολοφονία τριών εργαζομένων της Μαρφίν στις 5 του Μάη 2010. Μετά το πέρασμα του Κουβέλη στο χώρο του αμιγούς δήθεν «αριστερού ευρωπαϊσμού» (τύπου Κύρκου) με την ξεπλυμένη ολότελα «Δημοκρατική Αριστερά» να υιοθετείται από τον ίδιο τον πρωθυπουργό σα σύμμαχος του κυβερνητικού κόμματος, ήρθε η ώρα να αποκαθαρθεί και ο Τσίπρας-ΣΥΝ που κινδυνεύει να μη βρίσκεται στην επόμενη Βουλή με τα καμώματα του ίδιου και των συμμάχων του.
Το καθεστώς φυσικά δε μπορεί να χάσει το «φιλελεύθερο αντιεθνικιστή» αλλά και εξεγερσιακό ΣΥΝ από την καθ’αυτό πολιτική ζωή. Ποιος θα υπερασπίζεται τους αναρχοφασίστες τραμπούκους και τους σοσιαλφασίστες δολοφόνους τρομοκράτες σαν «άγουρο» τάχα και «αυθόρμητο»» τμήμα του λαϊκού κινήματος; Ποιος θα διεξάγει τις εκστρατείες εγχείρισης των εθνικιστών, ιδιαίτερα εκείνων του στρατού; Ποιος θα είναι ταυτόχρονα ψευτοΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ, δηλαδή και σοσιαλφασίστας κρατιστής και «ρεαλιστής σοσιαλδημοκράτης»;
Άλλωστε η επιχείρηση να συρθεί το δήθεν «λαϊκό» και «αριστερό» ΠΑΣΟΚ στην «αντι-μνημόνιο από τα δεξιά» γραμμή του σοσιαλφασισμού μπορεί να επιτευχθεί με καβαλάρη μονάχα τον κεντριστικό ΣΥΝ του Δημοκρατική Αριστερά, αποκομμένο τόσο από τους «δεξιούς» του Κουβέλη όσο και από τους εκτεθειμένους στο λαός δήθεν «αριστεριστές» των Αλαβάνου – Συνιστωσών.
Αυτό εξυπηρετεί η μανιώδης επιμονή του ΣΥΝ να στηρίξει την υποψηφιότητα του γλοιώδους κνιτοειδούς Μητρόπουλου, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ που εσχάτως υποδύεται τον «διαφοροποιούμενο από τα αριστερά», χωρίς φυσικά να εγκαταλείπει το κομματικό άρμα του αρχηγού του, Παπανδρέου του Γ’.
Ο Αλαβάνος, με τα καλέσματά του για «Ελεύθερη Αττική» χωρίς ΕΕ και ΔΝΤ, και οι απειλές του για τη βίαιη παρεμπόδιση της εισόδου της τρόικας σε δημόσια κτίρια κλπ. επιχειρεί να ερεθίσει τα αντανακλαστικά ενός μικροαστικού, όλο και πιο ριζοσπαστικοποιημένου λόγω χρεωκοπίας κοινού, που αντιπροσωπεύεται σε ένα βαθμό από τη βάση των Συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του αναρχοφασισμού αλλά και των πιο λαϊκίστικων ψευτοαριστερών στοιχείων του ΠΑΣΟΚ (τάση Παναγιωτακόπουλου, Νεολαία ΠΑΣΟΚ-«Αγωνιστής»). Πατώντας σε αυτόν τον κόσμο ο Αλαβάνος θέλει να δημιουργήσει ένα νέο κίνημα αντιΕΕ κι αντιΔΝΤ βίας, στην ουσία ένα κίνημα βίας υπέρ των νέων ρωσοκινέζων αποικοκρατών και των κρατικοολιγαρχών κομπραδόρων τους που ήδη επελαύνουν ακάθεκτοι. Σε αυτό το κίνημα πραξικοπηματικής και αντιλαίκής βίας ο Αλαβάνος θα επιδιώξει να περιλάβει και να καναλιζάρει μέσο της πιο «εξημερωμένης» και ανέκαθεν ελεγχόμενης από τον ΣΥΝ ηγεσίας της ΑΚ και τον όλο και πιο ανυπόληπτο εξαρχειώτικο αναρχοφασισμό. Αυτή την προδιαγραφόμενη βία με θράσος την προαναγγέλει σαν επανάσταση ακόμα και σαν επανάληψη του ζαχαριαδικού ΔΣΕ ο αδίστακτος αυτός προβοκάτορας που έγινε ηγετικό στέλεχος του ψευτοΚΚΕ φτύνοντας όπως όλοι οι όμοιοί του τον εχθρό κάθε πραξικοπηματισμού Ζαχαριάδη. Ο ρόλος μιας τέτοιου είδους δήθεν «εξεγερτικής βίας» αν καταφέρουν να την υποδαυλίσουν, θα έχει νομίζουμε δύο στόχους, ο ένας είναι να τρομοκρατήσει την ντόπια και τη δυτικόφιλη αστική τάξη για να μην επενδύσουν τίποτα αλλά να τα μαζέψουν και να φύγουν και έτσι να αφήσουν ελεύθερο το έδαφος στους ανατολικούς αποικιοκράτες. Ο δεύτερος στόχος τους θα είναι να τρομοκρατήσουν τους διεθνείς πιστωτές και την ΕΕ και να έτσι δυναμώσουν τα στοιχεία της ελληνικής χρεωκοπίας και τελικά της ευρωπαίκής πολιτικής κρίσης και αποσύνθεσης.
Ο ρόλος του Αλαβάνου είναι αυτή η βία να αυτονομηθεί πολιτικά και να περιφραχτεί ώστε να μην μολυνθούν ξανά από αυτή ο ΣΥΝ και ο Κουβέλης όπως έγινε το Δεκέμβρη του 2008. Έτσι αυτοί θα μπορούν αμόλυντοι να χωθούν ο ΣΥΝ στο «αριστερό ΠΑΣΟΚ» και ο Κουβέλης στο «δεξιό ευρωπαϊκό». Το όνειρο του ΣΥΝ είναι παλιό: να καταφάνε από τα μέσα όλο το ΠΑΣΟΚ αφήνοντάς το ένα κούφιο αυγό που θα επιγράφεται «ευρωπαίκή σοσιαλδημοκρατία» και θα έχει την τυπική εξουσία στη χώρα ενώ από μέσα θα οργιάζουν οι μεταλλαγμένοι ή μάλλον οι μεταστατικοί κνίτες «αριστεροί ή δεξιοί». Επίσης μια τέτοια δήθεν ανεξέλεγκτη εξωκομματική βία θα επιτρέψει και στο ψευτοΚΚΕ να κάνει λιγότερο βίαια πράγματα ενάντια στη χώρα και έτσι να παίζει πιο εύκολα το ρόλο του «νοικοκύρη» και «πατρίωτη» ΄χαρη στον οποίο πλευροκοπεί την ΝΔ, ιδιαίτερα την «αντιμνημονιακή» του Σαμαρά και το ΛΑΟΣ.
Σε σχέση με τους καταμερισμούς μεταξύ ΣΥΝ-Τσίπρα και ΔΑ- Κουβέλη το κομβικό και στρατηγικό ζήτημα είναι το εξής: όσο ο Παπανδρέου φορτώνει στην ευρωπαιόφιλη τάση του ΠΑΣΟΚ τη «Δημοκρατική Αριστερά» του Κουβέλη και θα την πείθει για το «δεξιό σοσιαλδημοκρατικό» και «ρεαλιστικό» χαρακτήρα της τελευταίας, και όσο ο Αλαβάνος θα τρώει όλο το φτύσιμο της κοινωνίας της παραγωγικής δουλειάς και της δημοκρατίας για τα λούμπεν γεροκαμώματά του, ο κλήρος θα πέφτει στον Τσίπρα – ΣΥΝ να κάνει την μεγάλη είσοσο στη βάση του ΠΑΣΟΚ που όλο και πιο έντεχνα θα κινείται από την ηγεσία του αντιδυτικά και αντιφιλελεύθερα, δηλαδή όλο και σε πιο φιλοΣΥΝ κατεύθυνση. Ο Τσίπρας με λίγα λόγια θα μπορεί εύκολα να αναλάβει το ρόλο του καβαλάρη του κρατικο-γραφειοκρατικού, πρώην αυτοδυναμικού και εθνικιστικού ΠΑΣΟΚ, σαν αρκετά «αριστερός και λαϊκός», αλλά και σαν «αρκετά σοβαρός και ρεαλιστής» που δεν εγκρίνει τις πολιτικές «υπεραριστερές ακρότητες» και «γελοιότητες» του πολιτικού του μπαμπά Αλαβάνου.
Ο Μητρόπουλος, αν τελικά δεν ξωπεταχτεί από την εκλογική κούρσα από μια υποψηφιότητα του διαγραμμένου από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ Δημαρά, που είναι λαϊκιστής σοσιαλ-κρατιστής αλλά δεν είναι συνειδητό κνίτοειδές, παίζει τέλεια σε αυτό τον ρόλο: Και μέσα στο όλον ΠΑΣΟΚ, και με τη στήριξη του Τσίπρα κατά του κυβερνητικού ΠΑΣΟΚ. Από την πλευρά του και ο Τσίπρας έχει ξεπλυθεί αφού άρχισε ενάμιση χρόνο μετά το Δεκέμβρη να αυτοϋποβάλλεται, στις συνεντεύξεις του, σε δήθεν αυτοκριτικές για τη στήριξη «άκριτα» του «Δεκέμβρη» και των «ακραίων πράξεων που σημειώθηκαν στη διάρκειά του» κλπ.
Έτσι, ο Τσίπρας μεταβάλλεται στο απόλυτο κέντρο μεταξύ Κουβέλη και Αλαβάνου. ‘Ετσι μπορεί να κάνει αυτό που δε μπορεί το ψευτοΚΚΕ, το οποίο έχει αναλάβει να καβαλήσει τη σαμαρική ΝΔ και τους φασίστες του ΛΑΟΣ: να ρίξει γέφυρες για άλλη μια φορά και να προετοιμάσει το μαζικό πολιτικό και δίχως βία μπλοκ της αντι-μνημονιακής, αντιΕΕ εξέγερσης μαζί με το ΓΣΕΕίτικο κρατικογραφειοκρατικό ΠΑΣΟΚ των ΔΕΚΟ, που θα σέρνεται αποκαμωμένο πίσω του. Παράλληλα, στη βάση κουβελικοί, τσιπρικοί και αλαβανικοί εξακολουθούν να είναι ερωτευμένοι αναμεταξύ τους και έτοιμοι για την ένωση που απαιτείται στην βάση της μητρικής πολυμετοχικής ΑΕ που λέγεται ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πολύ πιθανό ότι όλοι οι συνασπισμαίοι, κρατικογραφειοκράτες συνδικαλιστές και όλες οι κρυφομασέλες τους, είτε είναι τσιπρικοί, είτε αλαβανικοί, ειτε κουβελικοί θα συνεχίσουν να είναι ενωμένοι στην ίδια συνδικαλιστική γραμμή και θα συμμετέχουν αγκαλιασμένοι στην ίδια διαδήλωση και πιθανά στην ίδια μπούκα στα υπουργεία. Επίσης θα είναι έτοιμοι για οποιαδήποτε μελλοντική κολοτούμπα χρειαστεί. Κοινός τους στόχος, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο: η είσοδος στο αστικό κράτος και η νομή πολιτικής και οικονομικής εξουσίας για τους μικρομεσαίους της βάσης τους και η εξυπηρέτηση των στόχων του ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού για τους αστούς ακόμα και μεγαλοαστούς ηγέτες τους.
Φυσικά ούτε ο Κουβέλης ούτε ο Τσίπρας βγάζουν άχνα για την εφαρμογή από τον καταστροφέα της χώρας πρωθυπουργό μόνο εκείνων των πτυχών του μνημονίου που χτυπάνε το λαϊκό εισόδημα και την κατανάλωση και καθόλου εκείνων που αφορούν την ανάπτυξη, τις επενδύσεις, τις μέθοδες για έξοδο από την ύφεση. Αντί δηλαδή να καλούν (αν ήταν πραγματικοί αριστεροί κι όχι σοσιαλφασίστες) το λαό να διαδηλώνει κατά της κυβέρνησης με αίτημα την απαλλαγή από το μνημόνιο πάνω απ όλα με μέτρα εκτίναξης της παραγωγής, του ΑΕΠ και σε τελική ανάλυση μείωσης με αυτό τον τρόπο του χρέους και ανάκτησης της αξιοπιστίας της χώρας, καλούν μαζί με τη ΓΣΕΕ σε χτύπημα του μνημονίου από τα δεξιά, δηλαδή πρωτοστατούν στο παραγωγικό σαμποτάζ, μαζί με τη δική τους κατεδαφίστρια «αμετανόητη συνασπισμένη», όπως δήλωνε το 1993, Μπιρμπίλη. Έτσι, δηλαδή με σαμποταρισμένη παραγωγή, οι ίδιοι μετατρέπουν το πράγματι γενικά αντιλαϊκό μνημόνιο, που στην ουσία οι ίδιοι προκάλεσαν με το να χρεωκοπήσουν μέσο του πολύχρονου σαμποτάζ τους τη χώρα, σε μονόδρομο, δηλαδή με την πράξη τους το στηρίζουν επί της ουσίας!!!
Είναι φυσικό. Το «όλον» ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πολιτικά δεξιότερα του «όλου» ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα, ο ΣΥΝ, μετά την αποχώρηση του συνόλου των προερχόμενων από το «Κ»Κεσωτερικού με τη «Δημοκρατική Αριστερά», είναι πια καθαρά και ξάστερα ένα αμιγώς κνίτικο μαγαζί. Μάλιστα, ο Λαφαζάνης, αρχηγός του νέου «Αριστερού Ρεύματος» μες στον ΣΥΝ που έγινε η νέα δήθεν «εσωκομματική αντιπολίτευση», έχοντας μια πλατφόρμα – πλήρη αντιγραφή εκείνης του ψευτοΚΚΕ ακόμη και στις διατυπώσεις, παίζει το απόλυτο ρόλο του κέντρου μεταξύ Τσίπρα και Αλαβάνου.
Ο αστικός-σοσιαλφασιστικός αμοραλισμός όλων αυτών των υποκειμένων προκαλεί δίκαιη αποστροφή στο δημοκρατικό λαό. Ωστόσο υπάρχει ο κίνδυνος η πείνα που φέρνει η συνειδητή καταστροφή της χώρας από τους σοσιαλφασίστες να οδηγήσει κάποια στιγμή σε φούσκωμα ενός «αντινεοφιλελεύθερου» μετώπου ΣΥΝ – «αριστερού» ΠΑΣΟΚ. Οι δημοκρατικοί άνθρωποι που ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να πέσουν στη φάκα αλλά να αντισταθούν. Όσο για τους δημοκράτες ή και αριστερούς που συνωθούνται ακόμα στη βάση του ΣΥΝ, αυτοί αν δε τους σαπίσει το πολιτικό αυτό κνίτικο έκτρωμα, πρέπει να φύγουν τρέχοντας. Φτάνει να οσμιστούν έστω και λίγο την καθεστωτική μπόχα όλων αυτών των ραδιουργιών και μεταμφιέσεων, που καμία σχέση δεν έχουν με αριστερά και δημοκρατία.
«Πόλεμος» έχει ξεσπάσει στις γραμμές του ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ με αιχμή την υποψηφιότητα που θα στηρίξει τόσο το καθαυτό κόμμα του ΣΥΝ όσο και το «συμμαχικό σχήμα» για την Περιφέρεια Αττικής στις επερχόμενες εκλογές. Είναι ένας πολύ περίεργος πόλεμος, ακόμη πιο περίεργος από τη σύγκρουση μεταξύ ΣΥΝ και «Δημοκρατικής Αριστεράς», που στο κάτω κάτω είχε και μια πλευρά πραγματικής πολιτικής διαφοροποίησης στη βάση. Κι αυτό γιατί στη δήθεν σύγκρουση των παλιών κνιτών Τσίπρα και Αλαβάνου δεν τίθεται επί τάπητος καμία κάπως ουσιαστική στρατηγική διαφορά, όπως πχ ήταν στην περίπτωση του ΣΥΝ και της «Δημοκρατικής Αριστεράς» το δίλημμα: μέσα στην Ε. Ευρώπη ή εναντίον της. Εχθρός είναι εδώ το δυτικό μονοπώλιο που με τις ραδιουργίες του οδήγησε την «καταπληκτική» κατά τα άλλα χώρα μας στη μισο-χρεοκοπία, εχθρός είναι το μέτωπο ΗΠΑ-ΕΕ σαν τρόικα και μόνος χρέος μας είναι η «Εθνική Αντίσταση» στη «Νέα Κατοχή».
Ο Αλαβάνος, ο ίδιος εκείνος Αλαβάνος που πριν από 2,5 χρόνια σαν αρχηγός του «όλου» ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ συναντιόταν με τον Παπανδρέου και διαμόρφωνε όρους συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ με το 18% των δημοσκοπήσεων στην τσέπη, έχει μετατραπεί οβιδιακά σε σύντομο διάστημα σε συνοδοιπόρο και καθοδηγητή τελικά του «αριστερίστικου» σοσιαλφασιστικού αλλά και του ΑΚίτικου (Α.Κ. = Αντιεξουσιαστική Κίνηση, πολιτική πρωτοπορία του σοσιαλφασιστικού ψευτοαναρχισμού) «εξεγερτικού» λούμπεν, αλλά ταυτόχρονα και σε «εθνικιστή» αντιευρωπαϊστή αντάρτη κατά της τρόικας. Φυσικά, ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, το πρώην κόμμα του (ΣΥΝ), το ψευτοΚΚΕ δεν τον καταγγέλλουν σα ξεμωραμένο ή επικίνδυνο, καθώς ο άνθρωπος εκτελεί υπηρεσία.
Και η υπηρεσία αυτή είναι κομβικότατη στον καιρό του μνημονίου. Είναι το ξέπλυμα του ΣΥΝ από τις «υπερβολές» των σάπιων σοσιαλφασιστικών συνιστωσών και του αναρχοφασισμού (κάψιμο και λεηλασία της Αθήνας) που αναγνωρίστηκαν σαν τέτοιες από το λαό το Δεκέμβρη του 2008 και αποκορύφωμά τους ήταν η ναζιστικού τύπου δολοφονία τριών εργαζομένων της Μαρφίν στις 5 του Μάη 2010. Μετά το πέρασμα του Κουβέλη στο χώρο του αμιγούς δήθεν «αριστερού ευρωπαϊσμού» (τύπου Κύρκου) με την ξεπλυμένη ολότελα «Δημοκρατική Αριστερά» να υιοθετείται από τον ίδιο τον πρωθυπουργό σα σύμμαχος του κυβερνητικού κόμματος, ήρθε η ώρα να αποκαθαρθεί και ο Τσίπρας-ΣΥΝ που κινδυνεύει να μη βρίσκεται στην επόμενη Βουλή με τα καμώματα του ίδιου και των συμμάχων του.
Το καθεστώς φυσικά δε μπορεί να χάσει το «φιλελεύθερο αντιεθνικιστή» αλλά και εξεγερσιακό ΣΥΝ από την καθ’αυτό πολιτική ζωή. Ποιος θα υπερασπίζεται τους αναρχοφασίστες τραμπούκους και τους σοσιαλφασίστες δολοφόνους τρομοκράτες σαν «άγουρο» τάχα και «αυθόρμητο»» τμήμα του λαϊκού κινήματος; Ποιος θα διεξάγει τις εκστρατείες εγχείρισης των εθνικιστών, ιδιαίτερα εκείνων του στρατού; Ποιος θα είναι ταυτόχρονα ψευτοΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ, δηλαδή και σοσιαλφασίστας κρατιστής και «ρεαλιστής σοσιαλδημοκράτης»;
Άλλωστε η επιχείρηση να συρθεί το δήθεν «λαϊκό» και «αριστερό» ΠΑΣΟΚ στην «αντι-μνημόνιο από τα δεξιά» γραμμή του σοσιαλφασισμού μπορεί να επιτευχθεί με καβαλάρη μονάχα τον κεντριστικό ΣΥΝ του Δημοκρατική Αριστερά, αποκομμένο τόσο από τους «δεξιούς» του Κουβέλη όσο και από τους εκτεθειμένους στο λαός δήθεν «αριστεριστές» των Αλαβάνου – Συνιστωσών.
Αυτό εξυπηρετεί η μανιώδης επιμονή του ΣΥΝ να στηρίξει την υποψηφιότητα του γλοιώδους κνιτοειδούς Μητρόπουλου, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ που εσχάτως υποδύεται τον «διαφοροποιούμενο από τα αριστερά», χωρίς φυσικά να εγκαταλείπει το κομματικό άρμα του αρχηγού του, Παπανδρέου του Γ’.
Ο Αλαβάνος, με τα καλέσματά του για «Ελεύθερη Αττική» χωρίς ΕΕ και ΔΝΤ, και οι απειλές του για τη βίαιη παρεμπόδιση της εισόδου της τρόικας σε δημόσια κτίρια κλπ. επιχειρεί να ερεθίσει τα αντανακλαστικά ενός μικροαστικού, όλο και πιο ριζοσπαστικοποιημένου λόγω χρεωκοπίας κοινού, που αντιπροσωπεύεται σε ένα βαθμό από τη βάση των Συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του αναρχοφασισμού αλλά και των πιο λαϊκίστικων ψευτοαριστερών στοιχείων του ΠΑΣΟΚ (τάση Παναγιωτακόπουλου, Νεολαία ΠΑΣΟΚ-«Αγωνιστής»). Πατώντας σε αυτόν τον κόσμο ο Αλαβάνος θέλει να δημιουργήσει ένα νέο κίνημα αντιΕΕ κι αντιΔΝΤ βίας, στην ουσία ένα κίνημα βίας υπέρ των νέων ρωσοκινέζων αποικοκρατών και των κρατικοολιγαρχών κομπραδόρων τους που ήδη επελαύνουν ακάθεκτοι. Σε αυτό το κίνημα πραξικοπηματικής και αντιλαίκής βίας ο Αλαβάνος θα επιδιώξει να περιλάβει και να καναλιζάρει μέσο της πιο «εξημερωμένης» και ανέκαθεν ελεγχόμενης από τον ΣΥΝ ηγεσίας της ΑΚ και τον όλο και πιο ανυπόληπτο εξαρχειώτικο αναρχοφασισμό. Αυτή την προδιαγραφόμενη βία με θράσος την προαναγγέλει σαν επανάσταση ακόμα και σαν επανάληψη του ζαχαριαδικού ΔΣΕ ο αδίστακτος αυτός προβοκάτορας που έγινε ηγετικό στέλεχος του ψευτοΚΚΕ φτύνοντας όπως όλοι οι όμοιοί του τον εχθρό κάθε πραξικοπηματισμού Ζαχαριάδη. Ο ρόλος μιας τέτοιου είδους δήθεν «εξεγερτικής βίας» αν καταφέρουν να την υποδαυλίσουν, θα έχει νομίζουμε δύο στόχους, ο ένας είναι να τρομοκρατήσει την ντόπια και τη δυτικόφιλη αστική τάξη για να μην επενδύσουν τίποτα αλλά να τα μαζέψουν και να φύγουν και έτσι να αφήσουν ελεύθερο το έδαφος στους ανατολικούς αποικιοκράτες. Ο δεύτερος στόχος τους θα είναι να τρομοκρατήσουν τους διεθνείς πιστωτές και την ΕΕ και να έτσι δυναμώσουν τα στοιχεία της ελληνικής χρεωκοπίας και τελικά της ευρωπαίκής πολιτικής κρίσης και αποσύνθεσης.
Ο ρόλος του Αλαβάνου είναι αυτή η βία να αυτονομηθεί πολιτικά και να περιφραχτεί ώστε να μην μολυνθούν ξανά από αυτή ο ΣΥΝ και ο Κουβέλης όπως έγινε το Δεκέμβρη του 2008. Έτσι αυτοί θα μπορούν αμόλυντοι να χωθούν ο ΣΥΝ στο «αριστερό ΠΑΣΟΚ» και ο Κουβέλης στο «δεξιό ευρωπαϊκό». Το όνειρο του ΣΥΝ είναι παλιό: να καταφάνε από τα μέσα όλο το ΠΑΣΟΚ αφήνοντάς το ένα κούφιο αυγό που θα επιγράφεται «ευρωπαίκή σοσιαλδημοκρατία» και θα έχει την τυπική εξουσία στη χώρα ενώ από μέσα θα οργιάζουν οι μεταλλαγμένοι ή μάλλον οι μεταστατικοί κνίτες «αριστεροί ή δεξιοί». Επίσης μια τέτοια δήθεν ανεξέλεγκτη εξωκομματική βία θα επιτρέψει και στο ψευτοΚΚΕ να κάνει λιγότερο βίαια πράγματα ενάντια στη χώρα και έτσι να παίζει πιο εύκολα το ρόλο του «νοικοκύρη» και «πατρίωτη» ΄χαρη στον οποίο πλευροκοπεί την ΝΔ, ιδιαίτερα την «αντιμνημονιακή» του Σαμαρά και το ΛΑΟΣ.
Σε σχέση με τους καταμερισμούς μεταξύ ΣΥΝ-Τσίπρα και ΔΑ- Κουβέλη το κομβικό και στρατηγικό ζήτημα είναι το εξής: όσο ο Παπανδρέου φορτώνει στην ευρωπαιόφιλη τάση του ΠΑΣΟΚ τη «Δημοκρατική Αριστερά» του Κουβέλη και θα την πείθει για το «δεξιό σοσιαλδημοκρατικό» και «ρεαλιστικό» χαρακτήρα της τελευταίας, και όσο ο Αλαβάνος θα τρώει όλο το φτύσιμο της κοινωνίας της παραγωγικής δουλειάς και της δημοκρατίας για τα λούμπεν γεροκαμώματά του, ο κλήρος θα πέφτει στον Τσίπρα – ΣΥΝ να κάνει την μεγάλη είσοσο στη βάση του ΠΑΣΟΚ που όλο και πιο έντεχνα θα κινείται από την ηγεσία του αντιδυτικά και αντιφιλελεύθερα, δηλαδή όλο και σε πιο φιλοΣΥΝ κατεύθυνση. Ο Τσίπρας με λίγα λόγια θα μπορεί εύκολα να αναλάβει το ρόλο του καβαλάρη του κρατικο-γραφειοκρατικού, πρώην αυτοδυναμικού και εθνικιστικού ΠΑΣΟΚ, σαν αρκετά «αριστερός και λαϊκός», αλλά και σαν «αρκετά σοβαρός και ρεαλιστής» που δεν εγκρίνει τις πολιτικές «υπεραριστερές ακρότητες» και «γελοιότητες» του πολιτικού του μπαμπά Αλαβάνου.
Ο Μητρόπουλος, αν τελικά δεν ξωπεταχτεί από την εκλογική κούρσα από μια υποψηφιότητα του διαγραμμένου από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ Δημαρά, που είναι λαϊκιστής σοσιαλ-κρατιστής αλλά δεν είναι συνειδητό κνίτοειδές, παίζει τέλεια σε αυτό τον ρόλο: Και μέσα στο όλον ΠΑΣΟΚ, και με τη στήριξη του Τσίπρα κατά του κυβερνητικού ΠΑΣΟΚ. Από την πλευρά του και ο Τσίπρας έχει ξεπλυθεί αφού άρχισε ενάμιση χρόνο μετά το Δεκέμβρη να αυτοϋποβάλλεται, στις συνεντεύξεις του, σε δήθεν αυτοκριτικές για τη στήριξη «άκριτα» του «Δεκέμβρη» και των «ακραίων πράξεων που σημειώθηκαν στη διάρκειά του» κλπ.
Έτσι, ο Τσίπρας μεταβάλλεται στο απόλυτο κέντρο μεταξύ Κουβέλη και Αλαβάνου. ‘Ετσι μπορεί να κάνει αυτό που δε μπορεί το ψευτοΚΚΕ, το οποίο έχει αναλάβει να καβαλήσει τη σαμαρική ΝΔ και τους φασίστες του ΛΑΟΣ: να ρίξει γέφυρες για άλλη μια φορά και να προετοιμάσει το μαζικό πολιτικό και δίχως βία μπλοκ της αντι-μνημονιακής, αντιΕΕ εξέγερσης μαζί με το ΓΣΕΕίτικο κρατικογραφειοκρατικό ΠΑΣΟΚ των ΔΕΚΟ, που θα σέρνεται αποκαμωμένο πίσω του. Παράλληλα, στη βάση κουβελικοί, τσιπρικοί και αλαβανικοί εξακολουθούν να είναι ερωτευμένοι αναμεταξύ τους και έτοιμοι για την ένωση που απαιτείται στην βάση της μητρικής πολυμετοχικής ΑΕ που λέγεται ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πολύ πιθανό ότι όλοι οι συνασπισμαίοι, κρατικογραφειοκράτες συνδικαλιστές και όλες οι κρυφομασέλες τους, είτε είναι τσιπρικοί, είτε αλαβανικοί, ειτε κουβελικοί θα συνεχίσουν να είναι ενωμένοι στην ίδια συνδικαλιστική γραμμή και θα συμμετέχουν αγκαλιασμένοι στην ίδια διαδήλωση και πιθανά στην ίδια μπούκα στα υπουργεία. Επίσης θα είναι έτοιμοι για οποιαδήποτε μελλοντική κολοτούμπα χρειαστεί. Κοινός τους στόχος, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο: η είσοδος στο αστικό κράτος και η νομή πολιτικής και οικονομικής εξουσίας για τους μικρομεσαίους της βάσης τους και η εξυπηρέτηση των στόχων του ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού για τους αστούς ακόμα και μεγαλοαστούς ηγέτες τους.
Φυσικά ούτε ο Κουβέλης ούτε ο Τσίπρας βγάζουν άχνα για την εφαρμογή από τον καταστροφέα της χώρας πρωθυπουργό μόνο εκείνων των πτυχών του μνημονίου που χτυπάνε το λαϊκό εισόδημα και την κατανάλωση και καθόλου εκείνων που αφορούν την ανάπτυξη, τις επενδύσεις, τις μέθοδες για έξοδο από την ύφεση. Αντί δηλαδή να καλούν (αν ήταν πραγματικοί αριστεροί κι όχι σοσιαλφασίστες) το λαό να διαδηλώνει κατά της κυβέρνησης με αίτημα την απαλλαγή από το μνημόνιο πάνω απ όλα με μέτρα εκτίναξης της παραγωγής, του ΑΕΠ και σε τελική ανάλυση μείωσης με αυτό τον τρόπο του χρέους και ανάκτησης της αξιοπιστίας της χώρας, καλούν μαζί με τη ΓΣΕΕ σε χτύπημα του μνημονίου από τα δεξιά, δηλαδή πρωτοστατούν στο παραγωγικό σαμποτάζ, μαζί με τη δική τους κατεδαφίστρια «αμετανόητη συνασπισμένη», όπως δήλωνε το 1993, Μπιρμπίλη. Έτσι, δηλαδή με σαμποταρισμένη παραγωγή, οι ίδιοι μετατρέπουν το πράγματι γενικά αντιλαϊκό μνημόνιο, που στην ουσία οι ίδιοι προκάλεσαν με το να χρεωκοπήσουν μέσο του πολύχρονου σαμποτάζ τους τη χώρα, σε μονόδρομο, δηλαδή με την πράξη τους το στηρίζουν επί της ουσίας!!!
Είναι φυσικό. Το «όλον» ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πολιτικά δεξιότερα του «όλου» ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα, ο ΣΥΝ, μετά την αποχώρηση του συνόλου των προερχόμενων από το «Κ»Κεσωτερικού με τη «Δημοκρατική Αριστερά», είναι πια καθαρά και ξάστερα ένα αμιγώς κνίτικο μαγαζί. Μάλιστα, ο Λαφαζάνης, αρχηγός του νέου «Αριστερού Ρεύματος» μες στον ΣΥΝ που έγινε η νέα δήθεν «εσωκομματική αντιπολίτευση», έχοντας μια πλατφόρμα – πλήρη αντιγραφή εκείνης του ψευτοΚΚΕ ακόμη και στις διατυπώσεις, παίζει το απόλυτο ρόλο του κέντρου μεταξύ Τσίπρα και Αλαβάνου.
Ο αστικός-σοσιαλφασιστικός αμοραλισμός όλων αυτών των υποκειμένων προκαλεί δίκαιη αποστροφή στο δημοκρατικό λαό. Ωστόσο υπάρχει ο κίνδυνος η πείνα που φέρνει η συνειδητή καταστροφή της χώρας από τους σοσιαλφασίστες να οδηγήσει κάποια στιγμή σε φούσκωμα ενός «αντινεοφιλελεύθερου» μετώπου ΣΥΝ – «αριστερού» ΠΑΣΟΚ. Οι δημοκρατικοί άνθρωποι που ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να πέσουν στη φάκα αλλά να αντισταθούν. Όσο για τους δημοκράτες ή και αριστερούς που συνωθούνται ακόμα στη βάση του ΣΥΝ, αυτοί αν δε τους σαπίσει το πολιτικό αυτό κνίτικο έκτρωμα, πρέπει να φύγουν τρέχοντας. Φτάνει να οσμιστούν έστω και λίγο την καθεστωτική μπόχα όλων αυτών των ραδιουργιών και μεταμφιέσεων, που καμία σχέση δεν έχουν με αριστερά και δημοκρατία.
Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010
ΤΟ ΣΑΜΠΟΤΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΟΣΙΑΛΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ
Παρά τους γκαιμπελισμούς περί διεθνούς συνομωσίας κατά της χώρας μας από τους « εβραίους » χρηματιστές της Wall Street και άλλες φαιδρότητες, η πραγματικότητα είναι πεισματάρικη. Τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, που δημοσιευτήκανε πρόσφατα, δίνουνε μια κάποια εικόνα του πόσο βαθιά υπονομευμένη είναι η παραγωγή, η έρευνα, η καινοτομία στη χώρα μας από τους σαμποταριστές σοσιαλφασίστες.
Η κατάταξη της Ελλάδας σε σχέση με 12 τομείς παγκόσμια είναι η ακόλουθη:
Στους θεσμούς 84η, στις υποδομές 42η, στο μακροοικονομικό περιβάλλον 123η, στην υγεία και το εκπαιδευτικό σύστημα 40η, στην ανώτερη εκπαίδευση και κατάρτιση 42η, στην αποδοτικότητα των αγορών αγαθών 94η, στην εξέλιξη της χρηματοπιστωτικής αγοράς 93η, στην τεχνολογική ετοιμότητα 46η, στο μέγεθος αγοράς 39η, στην εξειδίκευση των επιχειρήσεων 74η και στην καινοτομία 79η.
Την ίδια ώρα που ο λαός ματώνει, το ολόπλευρο σαμποτάρισμα του δρόμου προς τη σύγχρονη ζωή και παραγωγή πετάει τις θυσίες του σε τρύπιο πυθάρι και τελικά οδηγεί σε μεγαλύτερη, σε πιο βαθιά ύφεση, ανεργία και αποβιομηχάνιση.
Αλλά γι’ αυτά δε μιλούν ποτέ το ψευτοΚΚΕ, ο ΣΥΝ, οι διάφοροι γεροκνίτες Αλαβάνοι, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, « αριστεροί οικονομολόγοι » κλπ. Είναι φυσικό : αποτελούν την ψευτο-αντικαπιταλιστική εμπροσθοφυλακή των σαμποτέρ. Τον ίδιο ρόλο ετοιμάζονται να παίξουν και στη ΔΕΘ, όπου ο φίλος τους που ηγείται της κυβέρνησης αναμένεται να βαθύνει περαιτέρω το αδιέξοδο της παραγωγής, με αλλοπρόσαλες διακηρύξεις περί νέας αλλαγής των φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις κλπ. Εκείνοι θα βρίσκονται απ’έξω διαδηλώνοντας ότι « λεφτά υπάρχουν », αρκεί οι λούμπεν και οι μικροαστικοί στρατοί τους να πέσουνε με τα μούτρα στα καθόλου απύθμενα « σεντούκια των πλουσίων ». Οι σαμποτέρ ξέρουν βέβαια ότι τα όποια «σεντούκια των πλούσιων» μπορούν να θρέψουν έναν λαό μόνο αν μετατραπούν σε σύγχρονο παραγωγικό κεφάλαιο, δηλαδή ακριβώς σε εκείνο που οι ίδιοι αυστηρά απαγορεύουν εδώ και χρόνια. Το σύνθημα περί «σεντουκιών» ή αλλιώς περί «αναδιανομής του πλούτου» το ρίχνουν για να ερεθίζουν τα πιο ποταπά ένστιχτα του λούμπεν και των μικροαστών.
Η κατάταξη της Ελλάδας σε σχέση με 12 τομείς παγκόσμια είναι η ακόλουθη:
Στους θεσμούς 84η, στις υποδομές 42η, στο μακροοικονομικό περιβάλλον 123η, στην υγεία και το εκπαιδευτικό σύστημα 40η, στην ανώτερη εκπαίδευση και κατάρτιση 42η, στην αποδοτικότητα των αγορών αγαθών 94η, στην εξέλιξη της χρηματοπιστωτικής αγοράς 93η, στην τεχνολογική ετοιμότητα 46η, στο μέγεθος αγοράς 39η, στην εξειδίκευση των επιχειρήσεων 74η και στην καινοτομία 79η.
Την ίδια ώρα που ο λαός ματώνει, το ολόπλευρο σαμποτάρισμα του δρόμου προς τη σύγχρονη ζωή και παραγωγή πετάει τις θυσίες του σε τρύπιο πυθάρι και τελικά οδηγεί σε μεγαλύτερη, σε πιο βαθιά ύφεση, ανεργία και αποβιομηχάνιση.
Αλλά γι’ αυτά δε μιλούν ποτέ το ψευτοΚΚΕ, ο ΣΥΝ, οι διάφοροι γεροκνίτες Αλαβάνοι, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, « αριστεροί οικονομολόγοι » κλπ. Είναι φυσικό : αποτελούν την ψευτο-αντικαπιταλιστική εμπροσθοφυλακή των σαμποτέρ. Τον ίδιο ρόλο ετοιμάζονται να παίξουν και στη ΔΕΘ, όπου ο φίλος τους που ηγείται της κυβέρνησης αναμένεται να βαθύνει περαιτέρω το αδιέξοδο της παραγωγής, με αλλοπρόσαλες διακηρύξεις περί νέας αλλαγής των φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις κλπ. Εκείνοι θα βρίσκονται απ’έξω διαδηλώνοντας ότι « λεφτά υπάρχουν », αρκεί οι λούμπεν και οι μικροαστικοί στρατοί τους να πέσουνε με τα μούτρα στα καθόλου απύθμενα « σεντούκια των πλουσίων ». Οι σαμποτέρ ξέρουν βέβαια ότι τα όποια «σεντούκια των πλούσιων» μπορούν να θρέψουν έναν λαό μόνο αν μετατραπούν σε σύγχρονο παραγωγικό κεφάλαιο, δηλαδή ακριβώς σε εκείνο που οι ίδιοι αυστηρά απαγορεύουν εδώ και χρόνια. Το σύνθημα περί «σεντουκιών» ή αλλιώς περί «αναδιανομής του πλούτου» το ρίχνουν για να ερεθίζουν τα πιο ποταπά ένστιχτα του λούμπεν και των μικροαστών.
ΤΑ «ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ » ΚΝΙΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ-ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ « ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΟ » ΛΑΟΣ
Τελικά μπορεί κανείς να μάθει πολλά παρακολουθώντας την κρατική, δηλαδή την πλέον καθεστωτική (και οι ιδιωτικές το ίδιο) τηλεόραση της ΝΕΤ, ειδικά τις πρωινές ώρες. Μπορεί να μάθει π.χ. από την Υφυπουργό Παιδείας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ Χριστοφιλοπούλου ότι το ψευτοΚΚΕ έχει ήδη απειλήσει με τη « μαθητική οργή » των στημένων από το ίδιο, άμαζων και άρα αντιδραστικών καταλήψεων σχολείων.
Αυτές θα αναλάβουν, όπως φαίνεται, να τις στήσουν τα κατά τόπους τομεακά γραφεία της «Κ»ΝΕ με εξωσχολικούς κνίτες τραμπούκους, όπως γίνεται πάντοτε την τελευταία δεκαετία. Και μόνο ότι η Χριστοφιλοπούλου τόλμησε να αρθρώσει μια τόση δα κριτικούλα στον επελαύοντα κνίτη και στο δήθεν κινηματάκι που ετοιμάζει πριν ακόμα ανοίξουν τα σχολεία (!!!), και που θα διαφθείρει μαθητές με το κρατικογραφειοκρατικό του πλαίσιο « πάλης », χρεώνεται στα λίγα θετικά της.
Φαίνεται πως στόχος του σοσιαλφασισμού θα είναι η Υπουργός Παιδείας Διαμαντοπούλου που είναι η μόνη υπουργός με μια σχετικά σαφή ευρωπαιόφιλη φυσιογνωμία. Παρά τις μεγάλες της υποχωρήσεις της στον προβοκάτορα συνασπισμαίο πρωθυπουργό, φαίνεται να μην έχει κάνει ατζέντα της τον πιο χυδαίο κρατικο-καπιταλισμό, την αμορφωσιά και τη σαπίλα που προάγει το μέτωπο ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ-εξωκοινοβουλευτικών αντιδραστικών στα σχολειά και στις ανώτερες κι ανώτατες σχολές. Γι΄αυτό ήρθε η ώρα να δεχτεί το ραπισματάκι της από το πανταχού παρόν κόμμα της πιο βαθιάς εξουσίας στη χώρα μας, το κόμμα των φωτοσβεστών του Περισσού.
Όμως, η κρατική τηλεόραση δίνει και μαθήματα πολιτικής ορθότητας στο λαό μας. Στην εκπομπή « Πρωινή Ενημέρωση », μετά τη Χριστοφιλοπούλου, φιλοξενήθηκε μεταξύ άλλων και ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Μάκης Βορίδης, παρέα με εκπροσώπους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που δε φείδονταν χαμόγελων και οικειότητας προς το πρόσωπο του ΛΑΟΣτζή συνομιλητή τους. Σε μια ερώτηση της παρουσιάστριας Μαριλένας Κατσίμη προς το Βορίδη, που αναφερόταν στα « κέρδη » των άκρων του πολιτικού φάσματος από τη φθορά του δικομματισμού, παρενέβη ο κύριος παρουσιαστής και σεσημασμένος φίλος του σοσιαλφασισμού Κώστας Αρβανίτης και σημείωσε : « Να το ξεκαθαρίσω Μαριλένα, για μένα το ΛΑΟΣ δεν αποτελεί άκρο, είναι κομμάτι της παραδοσιακής Δεξιάς ».
Ο « αντινεοφιλελεύθερος » της εποχής μας, εν προκειμένω ο ανάλογα με τα κέφια του υποστηρικτής του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ ή του ψευτοΚΚΕ Αρβανίτης, που τόσα έχει πάντα να σούρει στο « φιλελεύθερο καπιταλισμό », πάντα ξεχνάει τους φασίστες. Νιώθει δυσφορία όταν του επισημαίνεται ο ρόλος τους ή ο κίνδυνος ενίσχυσής τους. Γι’ αυτόν « ναζί » είναι ο Μπους, ο « σιωναζί » Εβραίος του Ισραήλ ή ακόμα ο μητσοτακικός φιλελεύθερος της ΝΔ…Το φαιοκόκκινο μέτωπο που συγκροτούν παρά τα ξεκαρφώματα, το ΛΑΟΣ και η ψευτοαριστερά σε λίγο δεν θα κρύβεται με τίποτα…Φαίνεται επίσης πως η θητεία στο πρακτορείο της Μόσχας (το ψευτοΚΚΕ δηλαδή) ανοίγει μεταξύ άλλων και δημοσιογραφικές πόρτες στην κρατική TV…
Αυτές θα αναλάβουν, όπως φαίνεται, να τις στήσουν τα κατά τόπους τομεακά γραφεία της «Κ»ΝΕ με εξωσχολικούς κνίτες τραμπούκους, όπως γίνεται πάντοτε την τελευταία δεκαετία. Και μόνο ότι η Χριστοφιλοπούλου τόλμησε να αρθρώσει μια τόση δα κριτικούλα στον επελαύοντα κνίτη και στο δήθεν κινηματάκι που ετοιμάζει πριν ακόμα ανοίξουν τα σχολεία (!!!), και που θα διαφθείρει μαθητές με το κρατικογραφειοκρατικό του πλαίσιο « πάλης », χρεώνεται στα λίγα θετικά της.
Φαίνεται πως στόχος του σοσιαλφασισμού θα είναι η Υπουργός Παιδείας Διαμαντοπούλου που είναι η μόνη υπουργός με μια σχετικά σαφή ευρωπαιόφιλη φυσιογνωμία. Παρά τις μεγάλες της υποχωρήσεις της στον προβοκάτορα συνασπισμαίο πρωθυπουργό, φαίνεται να μην έχει κάνει ατζέντα της τον πιο χυδαίο κρατικο-καπιταλισμό, την αμορφωσιά και τη σαπίλα που προάγει το μέτωπο ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ-εξωκοινοβουλευτικών αντιδραστικών στα σχολειά και στις ανώτερες κι ανώτατες σχολές. Γι΄αυτό ήρθε η ώρα να δεχτεί το ραπισματάκι της από το πανταχού παρόν κόμμα της πιο βαθιάς εξουσίας στη χώρα μας, το κόμμα των φωτοσβεστών του Περισσού.
Όμως, η κρατική τηλεόραση δίνει και μαθήματα πολιτικής ορθότητας στο λαό μας. Στην εκπομπή « Πρωινή Ενημέρωση », μετά τη Χριστοφιλοπούλου, φιλοξενήθηκε μεταξύ άλλων και ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Μάκης Βορίδης, παρέα με εκπροσώπους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που δε φείδονταν χαμόγελων και οικειότητας προς το πρόσωπο του ΛΑΟΣτζή συνομιλητή τους. Σε μια ερώτηση της παρουσιάστριας Μαριλένας Κατσίμη προς το Βορίδη, που αναφερόταν στα « κέρδη » των άκρων του πολιτικού φάσματος από τη φθορά του δικομματισμού, παρενέβη ο κύριος παρουσιαστής και σεσημασμένος φίλος του σοσιαλφασισμού Κώστας Αρβανίτης και σημείωσε : « Να το ξεκαθαρίσω Μαριλένα, για μένα το ΛΑΟΣ δεν αποτελεί άκρο, είναι κομμάτι της παραδοσιακής Δεξιάς ».
Ο « αντινεοφιλελεύθερος » της εποχής μας, εν προκειμένω ο ανάλογα με τα κέφια του υποστηρικτής του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ ή του ψευτοΚΚΕ Αρβανίτης, που τόσα έχει πάντα να σούρει στο « φιλελεύθερο καπιταλισμό », πάντα ξεχνάει τους φασίστες. Νιώθει δυσφορία όταν του επισημαίνεται ο ρόλος τους ή ο κίνδυνος ενίσχυσής τους. Γι’ αυτόν « ναζί » είναι ο Μπους, ο « σιωναζί » Εβραίος του Ισραήλ ή ακόμα ο μητσοτακικός φιλελεύθερος της ΝΔ…Το φαιοκόκκινο μέτωπο που συγκροτούν παρά τα ξεκαρφώματα, το ΛΑΟΣ και η ψευτοαριστερά σε λίγο δεν θα κρύβεται με τίποτα…Φαίνεται επίσης πως η θητεία στο πρακτορείο της Μόσχας (το ψευτοΚΚΕ δηλαδή) ανοίγει μεταξύ άλλων και δημοσιογραφικές πόρτες στην κρατική TV…
Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010
Ανασχηματισμός χρεωκοπίας, σαμποτάζ και λεηλασίας
(Μια πρωτη εκτίμηση)
Με μία αιφνιδιαστική κίνηση ο Γ. Παπανδρέου σάρωσε σχεδόν τα πάντα στην κυβέρνηση. Ο πραξικοπηματικός τρόπος με τον οποίο έγιναν αυτές οι σαρωτικές αλλαγές μέσα στα μεσάνυχτα (κάτι που γίνεται πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια) δείχνει και τον αντιδραστικό τους χαρακτήρα. Εγκαταστάθηκαν σε καίριες θέσεις οι άνθρωποι που θα υπηρετήσουν με τον καλύτερο δρόμο την προβοκατόρικη πολιτική της καταστροφής της παραγωγής, της χρεωκοπίας, και της παράδοσης της χώρας στα κρατικοφασιστικά κεφάλαια της Ρωσίας, της Κίνας και των συμμάχων τους. Για να περάσουν αυτές οι αλλαγές ο Παπανδρέου έδωσε και υπουργεία σε παλιά στελέχη κυρίως στους κρατικογραφειοκράτες λαικιστές Παπουτσή και Σκανδαλίδη ώστε και οι ίδιοι να να καθησυχαστούν και ταυτόχρονα να στηρίξουν σαν «κυβερνητική αντιπολίτευση» την αντιΕΕ πολιτική της χρεωκοπίας. Ειδικά η παράδοση της υπερασφάλειας της χώρας από τον Χρυσοχοίδη στον Παπουτσή φαίνεται σαν μια μεγάλη παραχώρηση του Παπανδρέου. Μια εξήγηση ίσως είναι ότι ο Χρυσοχοίδης έχει βάλει παντού τα τσιράκια του, ειδικά στην αντιτρομοκρατική ώστε να είναι εύκολο στον Παπουτσή να πέσει σε προβοκάτσιες και ακόμα πιο εύκολο επειδή οι ψευτοαναρχικοί τραμπούκοι και φονιάδες θα οργιάσουν από εδώ και εμπρος για να τρομοκρατήσουν την Ελλάδα και κυρίως τους δυτικούς πιστωτές της ώστε να επιταχυνθεί η πορεία προς την χρεωκοπία της χώρας. Ίσως μετά από αυτά ο Παπουτσής να γίνει μικρό μέγεθος εσωκομματικά στο όλο και πιο εξοργισμένο και όλο και πιο δύσκολα ελεγχόμενο ΠΑΣΟΚ
Από τις αλλαγές που έκανε ο Γ. Παπανδρέου οι πιο σημαντικές είναι οι εξής:
Το υπουργείο Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας μετονομάστηκε σε υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, και εγκαταστάθηκε εκεί ο παλιός έμειρος σαμποταριστής Χρυσοχοΐδης διώχνοντας την Κατσέλη. Η Κατσέλη στο υπουργείο Οικονομίας είχε προωθήσει σε ένα βαθμό το ΕΣΠΑ, και ετοίμασε έστω και καθυστερημένα, έστω και λειψό έναν αναπτυξιακό νόμο. Αυτήν ο Παπανδρέου την τιμώρησε κλωτσώντας την στο υπουργείο Εργασίας από το οποίο ο Παπανδρέου μετακίνησε έγκαιρα το δικό του Λοβέρδο για να τον προστατέψει πριν την έκρηξη της ανεργίας που θα θάψει οποιονδήποτε βρίσκεται εκεί. Μαζί με την Κατσέλη και πιο σκληρά από ότι αυτήν ο Παπανδρέου τιμώρησε την αναπτυξιακή Μπατζελή του υπ. Γεωργίας επειδή αυτή συγκρούστηκε έντονα με τους αγροτοφασίστες στις εκβιαστικές και αντιδραστικές κινητοποιήσεις τους στην αρχή της χρονιάς και επειδή ήρθε σε σύγκρουση με την Μπιρμπίλη και τους προβοκατόρικους «οικοτόπους» της: Πχ αρνήθηκε πρόσφατα να δοθούν όλες οι θάλασσες των βόρειων Σποράδων στις φώκιες τους και να αφαιρεθούν από τους ψαράδες τους.
Εκτιμάμε ότι ο Χρυσοχοΐδης θα τορπιλίσει την όποια ουσιαστική πολιτική ανάπτυξης και θα προωθήσει την ληστρική ανατολική «ανάπτυξη» σε συνεργασία με τον Παμπούκη . Ο Χρυσοχοΐδης έχει ήδη στο ιστορικό του το αποτελεσματικό χτύπημα της φαρμακοβιομηχανίας όταν ήταν υφυπουργός εμπορίου και ανάπτυξης στην κυβέρνηση του Σημίτη.
Ο Γ. Παπανδρέου του έχει δώσει αυξημένες αρμοδιότητες (μέχρι σήμερα έχει γίνει γνωστό ότι αναλαμβάνει και τον τουρισμό) για να συνεργαστεί στο σαμποτάζ με την επίσης πολύ καταστροφική Μπιρμπίλη που προφανώς διατήρησε τη θέση της στην κυβέρνηση παρά το παραμύθι ότι όσοι λένε όχι στον Παπανδρέου τιμωρούνται. Το μόνο όχι που τιμωρήθηκε ήταν της Μπατζελή. Σύμφωνα με τις πρώτες ειδήσεις ο Χρυσοχοίδης θα αναλάβει και τον τομέα της ενέργειας που ανήκε μέχρι σήμερα στο υπουργείο της Μπιρμπίλη. Αυτή αφαίρεση αρμοδιοτήτων νομίζουμε ότι οφείλεται στο ότι αυτή, επειδή σαν πρόσωπο δεν έχει ούτε δύναμη ούτε κύρος, θα προστατευτεί από τις δίκαιες αντιστάσεις που δεχόταν επειδή υπονόμυεσε τις πιο στρατηγικές ενεργειακές επενδύσεις και τις προωθούσε μόνο όταν γίνονται από ανατολικά κεφάλαια (δες επένδυση Κατάρ στον Αστακό) ή από ανατολικούς ολιγάρχες, (δες τη σκανδαλώδη ανάθεση από τη ΔΕΗ στον παλιό τραμπούκο του ψευτοΚΚΕ Καραγκουλέ των αιολικών πάρκων της Λακωνίας). Ο Χρυσοχοίδης έχει περισσότερο πολιτικό κεφάλαιο από κάθε άλλον για να διεκπεραιώσει αυτές τις δουλειές.
Ο υπουργός Επικρατείας Παμπούκης, που έγινε γνωστός σα νομικός σύμβουλος της Cosco (!), πήρε την αποκλειστική αρμοδιότητα των ξένων επενδύσεων, δηλαδή μόνο αυτός θα ασχοληθεί με το κλείσιμο των συμφωνιών με το αποικιοκρατικό ανατολικό κεφάλαιο με όρους λεηλασίας. Ήδη ήταν ο Παμπούκης που έκλεινε τις δουλιές με Κίνα, Κατάρ, Λιβύη, Λίβανο-Χεζμπολλάχ μέσο Αμπού Ντάμπι (ναυπηγεία Σκαραμαγκά). Όμως τις έκλεινε σε συνεργασία και υπό τον έλεγχο του Πάγκαλο. Τον Πάγκαλο, που είναι υπέρ των κινέζικων επενδύσεων δεν τον εμπιστεύεται το καθεστώς κυρίως γιατί εδώ και καιρό βρίσκεται σε σύγκρουση με τα ανατολικά πρακτορεία ψευτοΚΚΕ και τον ΣΥΝ.
Τον Πάγκαλο τον χτυπάει και η υπερσυγκέντρωση εξουσιών στα χέρια του Ραγκούση, του έμπιστου του Παπανδρέου διακηρυγμένου θαυμαστή του σοσιαλφασίστα Κύρκου, ο οποίος εκφάσισε με τον «Καλλικράτη του» του την τοπική αυτοδιοίκηση (δες άρθρο της Ν. Ανατολής σε αυτό το φύλλο). Αυτός θα αναλάβει τώρα καθήκοντα «υπουργού προεδρίας» και συντονιστή του κυβερνητικού έργου, δηλαδή διαιτητή και επιτηρητή όλων των υπουργών υπέρ της γενικής σοσιαλφασιστικής πολιτικής. Αυτή θα είναι, ουσιαστικά θέση πρωθυπουργού στο βαθμό που ο Παπατζής θα ασχολείται όλο και περισσότερο με την διεθνή πρακτόρευση της ρώσικης διπλωματίας.
Αυτή η τρόϊκα του σοσιαλφασισμού θα οργανώσει τη χρεωκοπία της χώρας υποδεικνύοντας πάντα σαν ένοχο την Ευρώπη με τη συνδρομή του ελεεινού και μοιραίου Παπακωνσταντίνου που θα γονατίσει την παραγωγή με φόρους. Οι φόροι αυτοί θα αυξάνονται όσο θα χτυπιέται η ανάπτυξη με αποτέλεσμα την αντίστοιχη υστέρηση εσόδων στα κρατικά ταμεία πράγμα που θα διευκολύνει την ανοιχτή χρεωκοπία με τη μορφή της αναδιάρθρωσης του χρέους. Πιστέυουμε ότι όχι μόνο δεν θα μπορέσουν τα δις ευρώ της Ευρώπης να σώσουν την Ελλάδα αλλά αυτά τα δις θα βυθίζουν και θα αποσυνθέτουν την ίδια την Ευρώπη. Έτσι οι ρωσόδουλοι που βρίσκονται στην εξουσία όχι μόνο θα καταστρέφουν τη χώρα για να εξουδετερώσουν κάθε αντίσταση στην παράδοση της στον ρωσοκινέζικο άξονα αλλά θα υπονομεύουν όλη την Ευρώπη.
Με μία αιφνιδιαστική κίνηση ο Γ. Παπανδρέου σάρωσε σχεδόν τα πάντα στην κυβέρνηση. Ο πραξικοπηματικός τρόπος με τον οποίο έγιναν αυτές οι σαρωτικές αλλαγές μέσα στα μεσάνυχτα (κάτι που γίνεται πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια) δείχνει και τον αντιδραστικό τους χαρακτήρα. Εγκαταστάθηκαν σε καίριες θέσεις οι άνθρωποι που θα υπηρετήσουν με τον καλύτερο δρόμο την προβοκατόρικη πολιτική της καταστροφής της παραγωγής, της χρεωκοπίας, και της παράδοσης της χώρας στα κρατικοφασιστικά κεφάλαια της Ρωσίας, της Κίνας και των συμμάχων τους. Για να περάσουν αυτές οι αλλαγές ο Παπανδρέου έδωσε και υπουργεία σε παλιά στελέχη κυρίως στους κρατικογραφειοκράτες λαικιστές Παπουτσή και Σκανδαλίδη ώστε και οι ίδιοι να να καθησυχαστούν και ταυτόχρονα να στηρίξουν σαν «κυβερνητική αντιπολίτευση» την αντιΕΕ πολιτική της χρεωκοπίας. Ειδικά η παράδοση της υπερασφάλειας της χώρας από τον Χρυσοχοίδη στον Παπουτσή φαίνεται σαν μια μεγάλη παραχώρηση του Παπανδρέου. Μια εξήγηση ίσως είναι ότι ο Χρυσοχοίδης έχει βάλει παντού τα τσιράκια του, ειδικά στην αντιτρομοκρατική ώστε να είναι εύκολο στον Παπουτσή να πέσει σε προβοκάτσιες και ακόμα πιο εύκολο επειδή οι ψευτοαναρχικοί τραμπούκοι και φονιάδες θα οργιάσουν από εδώ και εμπρος για να τρομοκρατήσουν την Ελλάδα και κυρίως τους δυτικούς πιστωτές της ώστε να επιταχυνθεί η πορεία προς την χρεωκοπία της χώρας. Ίσως μετά από αυτά ο Παπουτσής να γίνει μικρό μέγεθος εσωκομματικά στο όλο και πιο εξοργισμένο και όλο και πιο δύσκολα ελεγχόμενο ΠΑΣΟΚ
Από τις αλλαγές που έκανε ο Γ. Παπανδρέου οι πιο σημαντικές είναι οι εξής:
Το υπουργείο Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας μετονομάστηκε σε υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, και εγκαταστάθηκε εκεί ο παλιός έμειρος σαμποταριστής Χρυσοχοΐδης διώχνοντας την Κατσέλη. Η Κατσέλη στο υπουργείο Οικονομίας είχε προωθήσει σε ένα βαθμό το ΕΣΠΑ, και ετοίμασε έστω και καθυστερημένα, έστω και λειψό έναν αναπτυξιακό νόμο. Αυτήν ο Παπανδρέου την τιμώρησε κλωτσώντας την στο υπουργείο Εργασίας από το οποίο ο Παπανδρέου μετακίνησε έγκαιρα το δικό του Λοβέρδο για να τον προστατέψει πριν την έκρηξη της ανεργίας που θα θάψει οποιονδήποτε βρίσκεται εκεί. Μαζί με την Κατσέλη και πιο σκληρά από ότι αυτήν ο Παπανδρέου τιμώρησε την αναπτυξιακή Μπατζελή του υπ. Γεωργίας επειδή αυτή συγκρούστηκε έντονα με τους αγροτοφασίστες στις εκβιαστικές και αντιδραστικές κινητοποιήσεις τους στην αρχή της χρονιάς και επειδή ήρθε σε σύγκρουση με την Μπιρμπίλη και τους προβοκατόρικους «οικοτόπους» της: Πχ αρνήθηκε πρόσφατα να δοθούν όλες οι θάλασσες των βόρειων Σποράδων στις φώκιες τους και να αφαιρεθούν από τους ψαράδες τους.
Εκτιμάμε ότι ο Χρυσοχοΐδης θα τορπιλίσει την όποια ουσιαστική πολιτική ανάπτυξης και θα προωθήσει την ληστρική ανατολική «ανάπτυξη» σε συνεργασία με τον Παμπούκη . Ο Χρυσοχοΐδης έχει ήδη στο ιστορικό του το αποτελεσματικό χτύπημα της φαρμακοβιομηχανίας όταν ήταν υφυπουργός εμπορίου και ανάπτυξης στην κυβέρνηση του Σημίτη.
Ο Γ. Παπανδρέου του έχει δώσει αυξημένες αρμοδιότητες (μέχρι σήμερα έχει γίνει γνωστό ότι αναλαμβάνει και τον τουρισμό) για να συνεργαστεί στο σαμποτάζ με την επίσης πολύ καταστροφική Μπιρμπίλη που προφανώς διατήρησε τη θέση της στην κυβέρνηση παρά το παραμύθι ότι όσοι λένε όχι στον Παπανδρέου τιμωρούνται. Το μόνο όχι που τιμωρήθηκε ήταν της Μπατζελή. Σύμφωνα με τις πρώτες ειδήσεις ο Χρυσοχοίδης θα αναλάβει και τον τομέα της ενέργειας που ανήκε μέχρι σήμερα στο υπουργείο της Μπιρμπίλη. Αυτή αφαίρεση αρμοδιοτήτων νομίζουμε ότι οφείλεται στο ότι αυτή, επειδή σαν πρόσωπο δεν έχει ούτε δύναμη ούτε κύρος, θα προστατευτεί από τις δίκαιες αντιστάσεις που δεχόταν επειδή υπονόμυεσε τις πιο στρατηγικές ενεργειακές επενδύσεις και τις προωθούσε μόνο όταν γίνονται από ανατολικά κεφάλαια (δες επένδυση Κατάρ στον Αστακό) ή από ανατολικούς ολιγάρχες, (δες τη σκανδαλώδη ανάθεση από τη ΔΕΗ στον παλιό τραμπούκο του ψευτοΚΚΕ Καραγκουλέ των αιολικών πάρκων της Λακωνίας). Ο Χρυσοχοίδης έχει περισσότερο πολιτικό κεφάλαιο από κάθε άλλον για να διεκπεραιώσει αυτές τις δουλειές.
Ο υπουργός Επικρατείας Παμπούκης, που έγινε γνωστός σα νομικός σύμβουλος της Cosco (!), πήρε την αποκλειστική αρμοδιότητα των ξένων επενδύσεων, δηλαδή μόνο αυτός θα ασχοληθεί με το κλείσιμο των συμφωνιών με το αποικιοκρατικό ανατολικό κεφάλαιο με όρους λεηλασίας. Ήδη ήταν ο Παμπούκης που έκλεινε τις δουλιές με Κίνα, Κατάρ, Λιβύη, Λίβανο-Χεζμπολλάχ μέσο Αμπού Ντάμπι (ναυπηγεία Σκαραμαγκά). Όμως τις έκλεινε σε συνεργασία και υπό τον έλεγχο του Πάγκαλο. Τον Πάγκαλο, που είναι υπέρ των κινέζικων επενδύσεων δεν τον εμπιστεύεται το καθεστώς κυρίως γιατί εδώ και καιρό βρίσκεται σε σύγκρουση με τα ανατολικά πρακτορεία ψευτοΚΚΕ και τον ΣΥΝ.
Τον Πάγκαλο τον χτυπάει και η υπερσυγκέντρωση εξουσιών στα χέρια του Ραγκούση, του έμπιστου του Παπανδρέου διακηρυγμένου θαυμαστή του σοσιαλφασίστα Κύρκου, ο οποίος εκφάσισε με τον «Καλλικράτη του» του την τοπική αυτοδιοίκηση (δες άρθρο της Ν. Ανατολής σε αυτό το φύλλο). Αυτός θα αναλάβει τώρα καθήκοντα «υπουργού προεδρίας» και συντονιστή του κυβερνητικού έργου, δηλαδή διαιτητή και επιτηρητή όλων των υπουργών υπέρ της γενικής σοσιαλφασιστικής πολιτικής. Αυτή θα είναι, ουσιαστικά θέση πρωθυπουργού στο βαθμό που ο Παπατζής θα ασχολείται όλο και περισσότερο με την διεθνή πρακτόρευση της ρώσικης διπλωματίας.
Αυτή η τρόϊκα του σοσιαλφασισμού θα οργανώσει τη χρεωκοπία της χώρας υποδεικνύοντας πάντα σαν ένοχο την Ευρώπη με τη συνδρομή του ελεεινού και μοιραίου Παπακωνσταντίνου που θα γονατίσει την παραγωγή με φόρους. Οι φόροι αυτοί θα αυξάνονται όσο θα χτυπιέται η ανάπτυξη με αποτέλεσμα την αντίστοιχη υστέρηση εσόδων στα κρατικά ταμεία πράγμα που θα διευκολύνει την ανοιχτή χρεωκοπία με τη μορφή της αναδιάρθρωσης του χρέους. Πιστέυουμε ότι όχι μόνο δεν θα μπορέσουν τα δις ευρώ της Ευρώπης να σώσουν την Ελλάδα αλλά αυτά τα δις θα βυθίζουν και θα αποσυνθέτουν την ίδια την Ευρώπη. Έτσι οι ρωσόδουλοι που βρίσκονται στην εξουσία όχι μόνο θα καταστρέφουν τη χώρα για να εξουδετερώσουν κάθε αντίσταση στην παράδοση της στον ρωσοκινέζικο άξονα αλλά θα υπονομεύουν όλη την Ευρώπη.
Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
Ο «ΗΡΩΑΣ» ΚΑΡΑΤΖΙΤΣ ΚΑΙ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ
Τη Δευτέρα 6/9 στις 21.00 προβλήθηκε στο κανάλι Star Channel η ταινία του Αμερικανού σκληνοθέτη Ρίτσαρντ Σέπαρντ «Εγκληματίας Πολέμου», παραγωγής 2007. Πρόκειται για μια ταινία που αποδίδει πολύ ελεύθερα την πραγματική ιστορία 3 δυτικών δημοκρατών δημοσιογράφων που το καλοκαίρι του 2000 αναζητούν τον τότε ακόμη ασύλληπτο αρχιεγκληματία σφαγέα του βοσνιακού λαού Ράντοβαν Κάρατζιτς.
Μάλιστα, η ταινία είναι γενικά ριζοσπαστική στη γραμμή της, παρά τους χολυγουντιανούς μανιερισμούς και ευκολίες, έως αφέλειες του σεναρίου. Ασκεί σκληρή κριτική σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΟΗΕ όχι για «στοχοποίηση αντιιμπεριαλιστών» τύπου Μλάντιτς και Κάρατζιτς, όπως διαλαλούνε αγκαλιασμένοι πια κνίτες και χρυσαυγίτες, αλλά αντίθετα για συμβιβασμό της ιμπεριαλιστικής Δύσης με το ασύλληπτο πολλών χιτλερικών καθαρμάτων, κυρίως Σέρβων και Σερβοβόσνιων εθνοεκκαθαριστών, για να κάνουν με την ησυχία τους τις μπίζνες τους.
Η συγκεκριμένη ταινία προβλήθηκε σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, μεταξύ άλλων και στη Ρωσία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (και στο σέρβικο τομέα), στην Ιαπωνία, στην Ιταλία, στην Τουρκία κλπ. Στην Ελλάδα φυσικά, ουδείς έκανε το «λάθος» να μπλέξει με τη διανομή, προβολή κλπ. της ταινίας σε αίθουσες. Τι δηλαδή; Να του σπάσουνε το σινεμά τη μια μέρα οι χρυσαυγίτες συμπολεμιστές του Κάρατζιτς και την άλλη οι επίσης φίλοι του αντιαμερικάνοι κνίτες «αντιιμπεριαλιστές» και να μην τον καλύπτει κανείς από την διακομματική εξουσία;
Αυτό πάντως που κάνει εντύπωση είναι πως ακόμη και στη νεοχιτλερική Ρωσία και στην ίδια τη «Σερβική Δημοκρατία» εντός της Βοσνίας προβλήθηκε, έστω για τα μάτια, η συγκεκριμένη παραγωγή. Φαίνεται πως η φασιστικοποίηση στη χώρα μας έχει προχωρήσει σε επίπεδο ιδεών ακόμη πιο βαθιά από όσο εκεί. Εδώ πρέπει να βλέπουμε μόνο χαλκευμένες ψευτο-ιστορικές παραγωγές για τον Εμφύλιο, εγκεκριμένες από τους ρωσόδουλους πρωθυπουργούς (βλ. Καραμανλή – Βούλγαρη «Ψυχή Βαθειά»), που εξισώνουνε μοναρχοφασισμό και ΔΣΕ και τους «συμφιλιώνουν» κατά των «επάρατων» Αμερικανών. Ο στόχος τους είναι να ενώσουν τους παλιούς και νέους φασίστες με τους παραπλανημένους αριστερούς σε ένα ενιαίο αντιαμερικανικό μέτωπο.
Στο πεδίο της διαμόρφωσης των ιδεών της πλατιάς μάζας του λαού, η προλεταριακή πρωτοπορία μαζί με όλη τη δημοκρατία πρέπει να επαγρυπνούν. Με σεβασμό στις διαθέσεις του, ποτέ με διδακτισμό και βία, αλλά με οξυμμένο το μέτωπο στους φασίστες και σοσιαλφασίστες πλαστογράφους…
(Για την ίδια την ταινία δες http://en.wikipedia.org/wiki/The_Hunting_Party_%282007_film%29 )
Μάλιστα, η ταινία είναι γενικά ριζοσπαστική στη γραμμή της, παρά τους χολυγουντιανούς μανιερισμούς και ευκολίες, έως αφέλειες του σεναρίου. Ασκεί σκληρή κριτική σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΟΗΕ όχι για «στοχοποίηση αντιιμπεριαλιστών» τύπου Μλάντιτς και Κάρατζιτς, όπως διαλαλούνε αγκαλιασμένοι πια κνίτες και χρυσαυγίτες, αλλά αντίθετα για συμβιβασμό της ιμπεριαλιστικής Δύσης με το ασύλληπτο πολλών χιτλερικών καθαρμάτων, κυρίως Σέρβων και Σερβοβόσνιων εθνοεκκαθαριστών, για να κάνουν με την ησυχία τους τις μπίζνες τους.
Η συγκεκριμένη ταινία προβλήθηκε σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, μεταξύ άλλων και στη Ρωσία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (και στο σέρβικο τομέα), στην Ιαπωνία, στην Ιταλία, στην Τουρκία κλπ. Στην Ελλάδα φυσικά, ουδείς έκανε το «λάθος» να μπλέξει με τη διανομή, προβολή κλπ. της ταινίας σε αίθουσες. Τι δηλαδή; Να του σπάσουνε το σινεμά τη μια μέρα οι χρυσαυγίτες συμπολεμιστές του Κάρατζιτς και την άλλη οι επίσης φίλοι του αντιαμερικάνοι κνίτες «αντιιμπεριαλιστές» και να μην τον καλύπτει κανείς από την διακομματική εξουσία;
Αυτό πάντως που κάνει εντύπωση είναι πως ακόμη και στη νεοχιτλερική Ρωσία και στην ίδια τη «Σερβική Δημοκρατία» εντός της Βοσνίας προβλήθηκε, έστω για τα μάτια, η συγκεκριμένη παραγωγή. Φαίνεται πως η φασιστικοποίηση στη χώρα μας έχει προχωρήσει σε επίπεδο ιδεών ακόμη πιο βαθιά από όσο εκεί. Εδώ πρέπει να βλέπουμε μόνο χαλκευμένες ψευτο-ιστορικές παραγωγές για τον Εμφύλιο, εγκεκριμένες από τους ρωσόδουλους πρωθυπουργούς (βλ. Καραμανλή – Βούλγαρη «Ψυχή Βαθειά»), που εξισώνουνε μοναρχοφασισμό και ΔΣΕ και τους «συμφιλιώνουν» κατά των «επάρατων» Αμερικανών. Ο στόχος τους είναι να ενώσουν τους παλιούς και νέους φασίστες με τους παραπλανημένους αριστερούς σε ένα ενιαίο αντιαμερικανικό μέτωπο.
Στο πεδίο της διαμόρφωσης των ιδεών της πλατιάς μάζας του λαού, η προλεταριακή πρωτοπορία μαζί με όλη τη δημοκρατία πρέπει να επαγρυπνούν. Με σεβασμό στις διαθέσεις του, ποτέ με διδακτισμό και βία, αλλά με οξυμμένο το μέτωπο στους φασίστες και σοσιαλφασίστες πλαστογράφους…
(Για την ίδια την ταινία δες http://en.wikipedia.org/wiki/The_Hunting_Party_%282007_film%29 )
Η ΑΠΟΧΑΛΙΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΡΩΣΟΔΟΥΛΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΥ
Είναι γνωστό πως η ηγετική ομάδα του λεγόμενου «ΚΚΕ» είναι από το Μάρτη του 1956 κιόλας μια δράκα προδοτών του μαρξισμού, αποστατών της εργατικής τάξης και πρακτόρων της Μόσχας. Αυτό είναι λίγο ως πολύ παραδεχτό από τους δημοκράτες για την περίοδο 1956-1991 και δίνει σε αυτό το κόμμα το δίκαιο χαρακτηρισμό του ως ψευτοΚΚΕ. Πολύ ωστόσο αμφιβάλουν για το αν η πρακτόρικη σχέση συνεχίστηκε και με τους επιγόνους και συνεχιστές του ρώσικου ψευτοκομμουνισμού, Γιέλτσιν και Πούτιν.
Την απάντηση τη δίνει η επερώτηση 5 βουλευτών του ψευτοΚΚΕ με αφορμή την ελληνο-ισραηλινή συμφωνία για στρατιωτική συνεργασία. Στην επερώτηση, αφού γίνεται λόγος για τα «αμερικάνικα συμφέροντα» κλπ. που εξυπηρετεί η συμφωνία, υπάρχει και η εξής αποστροφή, που αναφέρεται στην πιθανή χρήση των ρωσικών πυραύλων S-300 που σταθμεύουν στην Κρήτη σε ασκήσεις της ισραηλινής πολεμικής αεοροπορίας: «Συνειδητοποιεί ή όχι η κυβέρνηση ότι "παίζει με τη φωτιά" και προκαλεί με μια τέτοια πιθανή της απόφαση όχι μόνο τους αραβικούς λαούς, αλλά και τη Ρωσία, από την οποία αγοράστηκαν αυτά τα πυραυλικά συστήματα;»
Οι μπασιμπουζούκοι του Κρεμλίνου αρχηγοί των κνιτών αποκαλύπτονται από το εξής: δεν είναι ΔΗΚΚΙ ή Καραμπελιάς για να μπορεί να τους αποδοθεί ένας από εθνικιστική σκοπιά φιλορωσισμός(όπως π.χ. εκείνος της Ρήξης – Άρδην, που είναι και αντιτούρκικος). Οι άθλιοι αυτοί αποστάτες ομνύουν καθημερινά στον τροτσκιστικό «αντικαπιταλισμό» μη δεχόμενοι καμία διάκριση σε κύριους και δευτερεύοντες εχθρούς, σε τμήματα της αστικής τάξης κλπ. Στα λόγια, αγγίζουν την παρέκκλιση του «αριστερού» κομμουνισμού (αριστερισμού), μόνο που εκείνος ήταν παιδί μιας εποχής επαναστατικής ανόδου και έξαρσης (δεκαετία του ’20). Στην πράξη όμως είναι εναντίον του ελληνικού και του δυτικού καπιταλισμού από τρην πλευρά του ρώσικου καπιταλισμού.Για να κρύψουν αυτό το απλό γεγονός οι θεωρητικές και πρακτικές τους κολοτούμπες τελειωμό δεν έχουν…
Στην ουσία, αυτοί οι κύριοι, όταν θίγεται η χώρα των αφεντικών τους, μετατρέπονται ξαφνικά σε φιλορώσους «έλληνες εθνικιστές» και κόπτονται για την αντίδραση μιας υπερδύναμης, για την οποία στην επερώτηση, αυτοί οι υπέρτατοι «αντικαπιταλιστές», δεν αφήνουν ούτε για τα μάτια κάποια «αντιρώσικη αντιιμπεριαλιστική» αιχμή, όπως τελευταία συνηθίζουν για ξεκάρφωμα.
Είναι φυσικό. Αυτοί που μαζί με το Ζιουγκάνοφ κήδεψαν το Μιλόσεβιτς, αυτοί που θεωρούν ήρωα τον Κάρατζιτς, αυτοί που στήριξαν τη σφαγή του τσετσένικου λαού (μετά από εκείνες του τσεχοσλοβακικού και του αφγανικού), αυτοί που δε βγάλανε άχνα για την εισβολή των Ρώσων νεοχιτλερικών στη Γεωργία το 2008, αυτοί οι «μονόφθαλμοι αντιιμπεριαλιστές», δε θα μπορούν να κρύβουν για πάντα τη σχέση υπαλλήλου προς αφεντικό που τους συνδέει με το Κρεμλίνο, από την εποχή του Χρουστσόφ ακόμα…
Την απάντηση τη δίνει η επερώτηση 5 βουλευτών του ψευτοΚΚΕ με αφορμή την ελληνο-ισραηλινή συμφωνία για στρατιωτική συνεργασία. Στην επερώτηση, αφού γίνεται λόγος για τα «αμερικάνικα συμφέροντα» κλπ. που εξυπηρετεί η συμφωνία, υπάρχει και η εξής αποστροφή, που αναφέρεται στην πιθανή χρήση των ρωσικών πυραύλων S-300 που σταθμεύουν στην Κρήτη σε ασκήσεις της ισραηλινής πολεμικής αεοροπορίας: «Συνειδητοποιεί ή όχι η κυβέρνηση ότι "παίζει με τη φωτιά" και προκαλεί με μια τέτοια πιθανή της απόφαση όχι μόνο τους αραβικούς λαούς, αλλά και τη Ρωσία, από την οποία αγοράστηκαν αυτά τα πυραυλικά συστήματα;»
Οι μπασιμπουζούκοι του Κρεμλίνου αρχηγοί των κνιτών αποκαλύπτονται από το εξής: δεν είναι ΔΗΚΚΙ ή Καραμπελιάς για να μπορεί να τους αποδοθεί ένας από εθνικιστική σκοπιά φιλορωσισμός(όπως π.χ. εκείνος της Ρήξης – Άρδην, που είναι και αντιτούρκικος). Οι άθλιοι αυτοί αποστάτες ομνύουν καθημερινά στον τροτσκιστικό «αντικαπιταλισμό» μη δεχόμενοι καμία διάκριση σε κύριους και δευτερεύοντες εχθρούς, σε τμήματα της αστικής τάξης κλπ. Στα λόγια, αγγίζουν την παρέκκλιση του «αριστερού» κομμουνισμού (αριστερισμού), μόνο που εκείνος ήταν παιδί μιας εποχής επαναστατικής ανόδου και έξαρσης (δεκαετία του ’20). Στην πράξη όμως είναι εναντίον του ελληνικού και του δυτικού καπιταλισμού από τρην πλευρά του ρώσικου καπιταλισμού.Για να κρύψουν αυτό το απλό γεγονός οι θεωρητικές και πρακτικές τους κολοτούμπες τελειωμό δεν έχουν…
Στην ουσία, αυτοί οι κύριοι, όταν θίγεται η χώρα των αφεντικών τους, μετατρέπονται ξαφνικά σε φιλορώσους «έλληνες εθνικιστές» και κόπτονται για την αντίδραση μιας υπερδύναμης, για την οποία στην επερώτηση, αυτοί οι υπέρτατοι «αντικαπιταλιστές», δεν αφήνουν ούτε για τα μάτια κάποια «αντιρώσικη αντιιμπεριαλιστική» αιχμή, όπως τελευταία συνηθίζουν για ξεκάρφωμα.
Είναι φυσικό. Αυτοί που μαζί με το Ζιουγκάνοφ κήδεψαν το Μιλόσεβιτς, αυτοί που θεωρούν ήρωα τον Κάρατζιτς, αυτοί που στήριξαν τη σφαγή του τσετσένικου λαού (μετά από εκείνες του τσεχοσλοβακικού και του αφγανικού), αυτοί που δε βγάλανε άχνα για την εισβολή των Ρώσων νεοχιτλερικών στη Γεωργία το 2008, αυτοί οι «μονόφθαλμοι αντιιμπεριαλιστές», δε θα μπορούν να κρύβουν για πάντα τη σχέση υπαλλήλου προς αφεντικό που τους συνδέει με το Κρεμλίνο, από την εποχή του Χρουστσόφ ακόμα…
Ο ΛΙΒΑΝΟΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΞΟΝΑ
Και επίσημα λοιπόν ο Λίβανος απέσυρε τις κατηγορίες προς τη φασιστική Συρία, τη Νο1 ύποπτη για τη δολοφονία του εθνικοανεξαρτησιακού πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι το 2005 και ουσιαστικά πια (αν και δε γίνεται παραδεχτό επίσημα), αποδέχεται τους εκτρωματικούς ισχυρισμούς της Χεζμπολλάχ περί «δολοφονίας του από τους σιωνιστές».
Μέχρι και ο σημερινός πρωθυπουργός του Λιβάνου και δευτερότοκος γιος του δολοφονηθέντα, πούλησε τη μνήμη του πατέρα του για τα μάτια του φασιστικού άξονα Συρίας – Ιράν και του «αντιισραηλινού μετώπου» με τη Χεζμπολλάχ. Κι αυτό παρά τις μαρτυρίες ότι ο ίδιος ο Άσσαντ είχε απειλήσει και το Χαρίρι και τον αρχηγό των δρούζων λιβανέζων πατριωτών Τζουμπλάτ ανοιχτά με βία σε συνομιλίες τους, αν δεν ανέχονταν την παραμονή του χαφιέ της Συρίας και προδότη του λαού του Λιβάνου Λαχούντ στην Προεδρία της χώρας.
Η αστική τάξη του Λιβάνου και το εθνικοανεξαρτησιακό κίνημα της πολύπαθης αυτής χώρας, που κατάφερε να διώξει έξω απ’ τα σύνορά του δυο εχθρούς της ανεξαρτησίας της (το Ισραήλ το 2000 και τη Συρία το 2005) γονάτισαν τελικά μπροστά στους νεοναζήδες της Χεζμπολλάχ που απειλούν κάθε αντίπαλό τους με το στίγμα του φιλοσιωνιστή και άρα του πιθανού στόχου εξόντωσης. Όμως τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα. Τα κράτη θέλουν την ανεξαρτησία τους, όπως βέβαια και τα έθνη την απελευθέρωση και οι λαοί την επανάσταση. Ο λαός του Λιβάνου θύμωσε πολύ το 2006 με τους ναζήδες χαφιέδες της Συρίας και φίλους του Ιράν ηγέτες της Χεζμπολλάχ που ουσιαστικά προκαλέσανε την ισραηλινή βίαιη απάντηση με τις προβοκάτσιες τους. Δε μπορεί να ξεχάσει τόσο εύκολα το δολοφονημένο απ’ τα κατοχικά συριακά χέρια πρωθυπουργό του, που ήταν σίγουρα αστός αλλά όχι πουλημένος και ξενόδουλος.
(Για τη μαρτυρία για τις απειλές του Άσσαντ στο Ρ. Χαρίρι δες http://en.wikipedia.org/wiki/Rafic_Hariri )
Μέχρι και ο σημερινός πρωθυπουργός του Λιβάνου και δευτερότοκος γιος του δολοφονηθέντα, πούλησε τη μνήμη του πατέρα του για τα μάτια του φασιστικού άξονα Συρίας – Ιράν και του «αντιισραηλινού μετώπου» με τη Χεζμπολλάχ. Κι αυτό παρά τις μαρτυρίες ότι ο ίδιος ο Άσσαντ είχε απειλήσει και το Χαρίρι και τον αρχηγό των δρούζων λιβανέζων πατριωτών Τζουμπλάτ ανοιχτά με βία σε συνομιλίες τους, αν δεν ανέχονταν την παραμονή του χαφιέ της Συρίας και προδότη του λαού του Λιβάνου Λαχούντ στην Προεδρία της χώρας.
Η αστική τάξη του Λιβάνου και το εθνικοανεξαρτησιακό κίνημα της πολύπαθης αυτής χώρας, που κατάφερε να διώξει έξω απ’ τα σύνορά του δυο εχθρούς της ανεξαρτησίας της (το Ισραήλ το 2000 και τη Συρία το 2005) γονάτισαν τελικά μπροστά στους νεοναζήδες της Χεζμπολλάχ που απειλούν κάθε αντίπαλό τους με το στίγμα του φιλοσιωνιστή και άρα του πιθανού στόχου εξόντωσης. Όμως τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα. Τα κράτη θέλουν την ανεξαρτησία τους, όπως βέβαια και τα έθνη την απελευθέρωση και οι λαοί την επανάσταση. Ο λαός του Λιβάνου θύμωσε πολύ το 2006 με τους ναζήδες χαφιέδες της Συρίας και φίλους του Ιράν ηγέτες της Χεζμπολλάχ που ουσιαστικά προκαλέσανε την ισραηλινή βίαιη απάντηση με τις προβοκάτσιες τους. Δε μπορεί να ξεχάσει τόσο εύκολα το δολοφονημένο απ’ τα κατοχικά συριακά χέρια πρωθυπουργό του, που ήταν σίγουρα αστός αλλά όχι πουλημένος και ξενόδουλος.
(Για τη μαρτυρία για τις απειλές του Άσσαντ στο Ρ. Χαρίρι δες http://en.wikipedia.org/wiki/Rafic_Hariri )
Η ΚΛΙΚΑ ΚΟΥΒΕΛΗ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
Τα θαύματα σε αυτή τη χώρα τελειωμό δεν έχουν! Το δήθεν καθωσπρέπει, μη ανοιχτά σπασιματικό κομμάτι του ΣΥΝ, που αποχώρησε σαν «Ανανεωτική Πτέρυγα» και μετονομάστηκε σαν κύκνος σε «Δημοκρατική Αριστερά», σέρνοντας πίσω του εχτός από φιλόδοξους κρατικοδίαιτους μικροαστούς και ό,τι δημοκρατικό και καλό υπήρξε μέσα στο παλιό «Κ»Κεσωτερικού, βρέθηκε αναβάτης του ΠΑΣΟΚ εν όψει των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών.
Πώς έγινε αυτό;; Πώς ένα κόμμα που στις επίσημες δημοσκοπήσεις δεν ξεπερνά το 2% επιβάλλει πολιτική στο κόμμα που έχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο και την ανοχή έστω των μαζών να κυβερνά τούτη την ώρα, παρά την γενικά καταστροφική πολιτική του;
Απλούστατα, το κόμμα της Δ.Α. ή μάλλον καλύτερα η κλίκα του ρωσόδουλου, μαθητή του Κύρκου, Φ. Κουβέλη συνεννοήθηκε με έναν (στη μορφή μάλλον και όχι επί της ουσίας) άχρωμο γενικά τύπο ονόματι Καμίνη να παραιτηθεί εκείνος από τη θέση του ως συνήγορος του πολίτη και να εκβιάσουν ουσιαστικά μαζί το κυβερνών κόμμα για τη στήριξή του ως υποψήφιου δημάρχου Αθηναίων!! Η αποθέωση του δημοκρατισμού…
Φυσικά, το ΠΑΣΟΚ σαν κομματικός μηχανισμός δεν τσίμπησε στην ακατανόητη με πολιτικούς όρους (από πλευράς ΠΑΣΟΚ ακατανόητη, με την έννοια της μη αναγνωρισιμότητας και δυναμικής του Καμίνη σαν υποψήφιου) πρόταση και ουσιαστικά αντέτεινε την πρόταση για τη γενικά επίσης άχρωμη και κεντρίστρια, αλλά εν πάσει περιπτώσει «κομματική» και γενικά δημοφιλή στη βάση του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, που όπως έδειχαν όλες οι δημοσκοπήσεις, μπορούσε να κερδίσει το Δήμο. Όμως ο μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ δεν ξέρει ότι είναι υποταγμένος σε έναν αρχηγό παπατζή, που έχει κοινά αφεντικά με τον Κουβέλη, τον Τσίπρα και την Παπαρήγα, και που έχει στόχο ζωής να φέρει αυτά τα υποκείμενα, και τα κοινά τους αφεντικά βέβαια, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην εξουσία.
Έτσι λοιπόν ο Παπανδρέου ο Γ΄ έριξε κρύο νερό στους ΠΑΣΟΚτζήδες και τους επέβαλε τον Καμίνη, απέναντι στον απομονωμένο Κακλαμάνη, που ενώ στάθηκε γενικά θετικά κόντρα στον ακροδεξιό Σαμαρά μέσα στη ΝΔ, τώρα εξαρτάται για την επανεκλογή του από τη στήριξη του αρχιφασίστα Καρατζαφέρη του ΛΑΟΣ και των μηχανισμών του.
Είναι η συνέχεια της «Εθνικής Λαϊκής Ενότητας» του Ανδρέα Παπανδρέου για να χώσει Φλωράκη – Κύρκο στην εξουσία στα 1986, η συνέχεια της «Κεντροαριστεράς» του Σημίτη στα 1996 με τις αγάπες με τον ΣΥΝ στο 3ο του Συνέδριο (πρωθυπουργός ων, πήγε να καταθέσει διαπιστευτήρια σε κόμμα που τότε ήταν εκτός Βουλής!!!), της προσχώρησης Μπίστη – ΑΕΚΑ, Ανδρουλάκη, Δαμανάκη στο «Κίνημα», η συνέχεια τελικά του εισοδισμού στο ΠΑΣΟΚ από πλευράς των διψασμένων για φέουδα εξουσίας σοσιαλφασιστών, με τη συνέργεια όλων των ως τα τώρα ηγεσιών του.
Για κάθε φράξια του ΠΑΣΟΚ, ο σοσιαλφασισμός έχει έτοιμο κι έναν αναβάτη. Για τους ευρωπαιόφιλους, τη «Δημ.Αριστερά». Για τους παλιούς αυτοδυναμικούς – κρατικοκαπιταλιστές, τον ΣΥΝ του Τσίπρα. Για τους «αριστερούς» μικροαστούς και ριζοσπάστες του Παναγιωτακόπουλου και της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, τον Αλαβάνο του «Μετώπου» και τους διάφορους Παπακωνσταντίνου του ΝΑΡ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ-«Αριστερό Βήμα» κλπ.
Κάθε δημοκράτης που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ έχει χρέος να αντισταθεί στον επευλάνοντα ψευτοαριστερό φασισμό, αλλιώς θα βρεθεί, ήδη βρίσκεται να ακολουθεί ένα τέρας που όλο και λιγότερο θα μοιάζει ακόμη και μ΄αυτό το άθλιο αλλά κάπως εθνικοανεξαρτησιακό και μισο-δημοκρατικό στη στελέχωσή του ΠΑΣΟΚ που χοντρικά άρχισε να τελειώνει σαν τέτοιο με την εκλογή του Γ. Παπανδρέου στην ηγεσία του.
Πώς έγινε αυτό;; Πώς ένα κόμμα που στις επίσημες δημοσκοπήσεις δεν ξεπερνά το 2% επιβάλλει πολιτική στο κόμμα που έχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο και την ανοχή έστω των μαζών να κυβερνά τούτη την ώρα, παρά την γενικά καταστροφική πολιτική του;
Απλούστατα, το κόμμα της Δ.Α. ή μάλλον καλύτερα η κλίκα του ρωσόδουλου, μαθητή του Κύρκου, Φ. Κουβέλη συνεννοήθηκε με έναν (στη μορφή μάλλον και όχι επί της ουσίας) άχρωμο γενικά τύπο ονόματι Καμίνη να παραιτηθεί εκείνος από τη θέση του ως συνήγορος του πολίτη και να εκβιάσουν ουσιαστικά μαζί το κυβερνών κόμμα για τη στήριξή του ως υποψήφιου δημάρχου Αθηναίων!! Η αποθέωση του δημοκρατισμού…
Φυσικά, το ΠΑΣΟΚ σαν κομματικός μηχανισμός δεν τσίμπησε στην ακατανόητη με πολιτικούς όρους (από πλευράς ΠΑΣΟΚ ακατανόητη, με την έννοια της μη αναγνωρισιμότητας και δυναμικής του Καμίνη σαν υποψήφιου) πρόταση και ουσιαστικά αντέτεινε την πρόταση για τη γενικά επίσης άχρωμη και κεντρίστρια, αλλά εν πάσει περιπτώσει «κομματική» και γενικά δημοφιλή στη βάση του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, που όπως έδειχαν όλες οι δημοσκοπήσεις, μπορούσε να κερδίσει το Δήμο. Όμως ο μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ δεν ξέρει ότι είναι υποταγμένος σε έναν αρχηγό παπατζή, που έχει κοινά αφεντικά με τον Κουβέλη, τον Τσίπρα και την Παπαρήγα, και που έχει στόχο ζωής να φέρει αυτά τα υποκείμενα, και τα κοινά τους αφεντικά βέβαια, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην εξουσία.
Έτσι λοιπόν ο Παπανδρέου ο Γ΄ έριξε κρύο νερό στους ΠΑΣΟΚτζήδες και τους επέβαλε τον Καμίνη, απέναντι στον απομονωμένο Κακλαμάνη, που ενώ στάθηκε γενικά θετικά κόντρα στον ακροδεξιό Σαμαρά μέσα στη ΝΔ, τώρα εξαρτάται για την επανεκλογή του από τη στήριξη του αρχιφασίστα Καρατζαφέρη του ΛΑΟΣ και των μηχανισμών του.
Είναι η συνέχεια της «Εθνικής Λαϊκής Ενότητας» του Ανδρέα Παπανδρέου για να χώσει Φλωράκη – Κύρκο στην εξουσία στα 1986, η συνέχεια της «Κεντροαριστεράς» του Σημίτη στα 1996 με τις αγάπες με τον ΣΥΝ στο 3ο του Συνέδριο (πρωθυπουργός ων, πήγε να καταθέσει διαπιστευτήρια σε κόμμα που τότε ήταν εκτός Βουλής!!!), της προσχώρησης Μπίστη – ΑΕΚΑ, Ανδρουλάκη, Δαμανάκη στο «Κίνημα», η συνέχεια τελικά του εισοδισμού στο ΠΑΣΟΚ από πλευράς των διψασμένων για φέουδα εξουσίας σοσιαλφασιστών, με τη συνέργεια όλων των ως τα τώρα ηγεσιών του.
Για κάθε φράξια του ΠΑΣΟΚ, ο σοσιαλφασισμός έχει έτοιμο κι έναν αναβάτη. Για τους ευρωπαιόφιλους, τη «Δημ.Αριστερά». Για τους παλιούς αυτοδυναμικούς – κρατικοκαπιταλιστές, τον ΣΥΝ του Τσίπρα. Για τους «αριστερούς» μικροαστούς και ριζοσπάστες του Παναγιωτακόπουλου και της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, τον Αλαβάνο του «Μετώπου» και τους διάφορους Παπακωνσταντίνου του ΝΑΡ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ-«Αριστερό Βήμα» κλπ.
Κάθε δημοκράτης που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ έχει χρέος να αντισταθεί στον επευλάνοντα ψευτοαριστερό φασισμό, αλλιώς θα βρεθεί, ήδη βρίσκεται να ακολουθεί ένα τέρας που όλο και λιγότερο θα μοιάζει ακόμη και μ΄αυτό το άθλιο αλλά κάπως εθνικοανεξαρτησιακό και μισο-δημοκρατικό στη στελέχωσή του ΠΑΣΟΚ που χοντρικά άρχισε να τελειώνει σαν τέτοιο με την εκλογή του Γ. Παπανδρέου στην ηγεσία του.
ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟ-ΟΛΙΓΑΡΧΗ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΥ Ο ΠΑΟ!!
Τους τίτλους τέλους της κυριαρχίας του στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός έγραψε το δυτικόφιλο και σχετικά ανεξάρτητο από το σοσιαλφασισμό κεφάλαιο της οικογένειας Βαρδινογιάννη. Με μια λιτή ανακοίνωση πραγματικού αυτοχειριασμού, ο Γιάννης Βαρδινογιάννης, μεγαλομέτοχος ως τα σήμερα της ΠΑΕ, ουσιαστικά παραδίδεται στο μέτωπο του νέου κρατικο-ολιγάρχη κομπραδόρου Βγενόπουλου με τον εφοπλιστή Πατέρα, χαρίζοντας(!) τους το 25% των μετοχών της ΠΑΕ και αποδίδοντάς τους τον πλήρη πια έλεγχο του πλειοψηφικού πακέτου (μαζί με τους μικρότερης εμβέλειας κεφαλαιοκράτες Νίκα, Ξυλά, Πολέμη, Βεκρή, που γενικά παίζουν συνειδητά ή ασύνειδα το παιχνίδι του Mr. Mig).
Μετά τις ικεσίες σε ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ να αναλάβουν την προεδρία της ΠΑΕ (η Κανέλλη αρνήθηκε για να μη χαλάσει η αντικαπιταλιστική μόστρα του φασιστικού κόμματος με το οποίο συνεργάζεται, ο Κωνσταντόπουλος δέχτηκε), έρχεται η υποταγή στις διαθέσεις μιας έξαλλης εξέδρας κατάλληλα δουλεμένης από το νέο-φασίστα ολιγάρχη Βγενόπουλο, που σε χρόνο dt έχει ρουφήξει τον ανθό της όποιας παραγωγής έχει απομείνει σε τούτη δω τη χώρα. Κι αυτό παρά το ό,τι, στο φιλικό με τη Τζένοα (22/8), η πλειοψηφία της μη οργανωμένης εξέδρας αποδοκίμαζε τους κλακαδόρους χουλιγκάνους του αναίτιου αντιβαρδινογιαννισμού (δες εφημερίδες 23/8). Αναίτιου με την έννοια ότι στις μεταγραφές και στη γενικότερη οργάνωση του ποδοσφαιρικού τμήματος, η πλευρά Βαρδινογιάννη γενικά ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις της εξέδρας ή αλιώς «λαϊκό αίσθημα» για ισχυρή αγωνιστικά ομάδα.
Είναι η ίδια πάντα ιστορία. Ο δυτικός αστός, ανίκανος να καλέσει τη μάζα των δημοκρατικών οπαδών του σε μάχη κατά της κατάφορης καταπίεσης που ασκεί σε όλη την κοινωνία ο σοσιαλφασίστας αστός (π.χ. βλέπε «στωικότητα» -πλην εξαιρετικών περιπτώσεων- Βαρδινογιάννη απέναντι στο καθεστώς Κόκκαλη 1996-2008), απλά υποχωρεί στην πρώτη ανοιχτή μάχη που καλείται να δώσει! Χάνεται μέσα στις ραδιουργίες του σοσιαλφασίστα αστού, ηττάται, υποχωρεί, με αντάλλαγμα να διατηρήσει ένα φεουδάκι εξουσίας στη νέα κατάσταση ή καλύτερα αποχωρεί πριν η ντοπαρισμένη εναντίον του εξέδρα του κάψει και την Παιανία και το εργοστάσιο
Και η προεδρία Κωνσταντόπουλου (σα να λέμε μπήκε ο λύκος να φυλάει τα πρόβατα) απ’ αυτή τη σκοπιά πρέπει να ιδωθεί.
Τώρα έχουμε τις δυο μεγαλύτερες ομάδες της χώρας ελεγχόμενες στο ποδοσφαιρικό τους τμήμα από το σοσιαλφασιστικό μπλοκ καθώς ο Κόκκαλης έκανε στρατηγικό συμπαίκτη και μισοαντικαταστάτη του του τον επίσης φίλο του Βγενόπουλου Μαρινάκη. Και τις δυο φορές το έργο ήταν απαράλλαχτο. Ο φασισμός πάτησε πάνω στην ταπείνωση της πλατιάς μάζας των οπαδών μέσα από τις πολύχρονες ήττες που τις έφερναν οι ελεγχόμενες από το ανατολικό καθεστώς διατησίες και πιο πολύ η πολύ καλή διαβρωτική δουλειά που έκανε αυτό το καθεστώς στις δυο εξέδρες. «Πέτρινα χρόνια» στον Ολυμπιακό (1987-1997), «δεκαετία της ντροπής» στον Παναθηναϊκό (1997-2009 με το διάλειμμα του 2004). Πολύ πιθανό τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ να «ξεχάσει» τα «πουλιά» που δήθεν ζούνε στα μπάζα του αποβιομηχανισμένου Βοτανικού, και να αφήσει να γίνει το νέο γήπεδο, δεδομένου ότι τώρα και ο ΠΑΟ είναι «ομάδα του λαού».
Η αντίσταση της δημοκρατικής πλατιάς μάζας των οπαδών του ΠΑΟ θα κρίνει κατά πόσο θα περάσει ολοκληρωτικά το νέο «ύφος και ήθος» (κατά την έκφραση του γενάρχη του σοσιαλφασισμού Λαλιώτη) στη φυσιογνωμία της ιστορικής αυτής ομάδας.
Μετά τις ικεσίες σε ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ να αναλάβουν την προεδρία της ΠΑΕ (η Κανέλλη αρνήθηκε για να μη χαλάσει η αντικαπιταλιστική μόστρα του φασιστικού κόμματος με το οποίο συνεργάζεται, ο Κωνσταντόπουλος δέχτηκε), έρχεται η υποταγή στις διαθέσεις μιας έξαλλης εξέδρας κατάλληλα δουλεμένης από το νέο-φασίστα ολιγάρχη Βγενόπουλο, που σε χρόνο dt έχει ρουφήξει τον ανθό της όποιας παραγωγής έχει απομείνει σε τούτη δω τη χώρα. Κι αυτό παρά το ό,τι, στο φιλικό με τη Τζένοα (22/8), η πλειοψηφία της μη οργανωμένης εξέδρας αποδοκίμαζε τους κλακαδόρους χουλιγκάνους του αναίτιου αντιβαρδινογιαννισμού (δες εφημερίδες 23/8). Αναίτιου με την έννοια ότι στις μεταγραφές και στη γενικότερη οργάνωση του ποδοσφαιρικού τμήματος, η πλευρά Βαρδινογιάννη γενικά ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις της εξέδρας ή αλιώς «λαϊκό αίσθημα» για ισχυρή αγωνιστικά ομάδα.
Είναι η ίδια πάντα ιστορία. Ο δυτικός αστός, ανίκανος να καλέσει τη μάζα των δημοκρατικών οπαδών του σε μάχη κατά της κατάφορης καταπίεσης που ασκεί σε όλη την κοινωνία ο σοσιαλφασίστας αστός (π.χ. βλέπε «στωικότητα» -πλην εξαιρετικών περιπτώσεων- Βαρδινογιάννη απέναντι στο καθεστώς Κόκκαλη 1996-2008), απλά υποχωρεί στην πρώτη ανοιχτή μάχη που καλείται να δώσει! Χάνεται μέσα στις ραδιουργίες του σοσιαλφασίστα αστού, ηττάται, υποχωρεί, με αντάλλαγμα να διατηρήσει ένα φεουδάκι εξουσίας στη νέα κατάσταση ή καλύτερα αποχωρεί πριν η ντοπαρισμένη εναντίον του εξέδρα του κάψει και την Παιανία και το εργοστάσιο
Και η προεδρία Κωνσταντόπουλου (σα να λέμε μπήκε ο λύκος να φυλάει τα πρόβατα) απ’ αυτή τη σκοπιά πρέπει να ιδωθεί.
Τώρα έχουμε τις δυο μεγαλύτερες ομάδες της χώρας ελεγχόμενες στο ποδοσφαιρικό τους τμήμα από το σοσιαλφασιστικό μπλοκ καθώς ο Κόκκαλης έκανε στρατηγικό συμπαίκτη και μισοαντικαταστάτη του του τον επίσης φίλο του Βγενόπουλου Μαρινάκη. Και τις δυο φορές το έργο ήταν απαράλλαχτο. Ο φασισμός πάτησε πάνω στην ταπείνωση της πλατιάς μάζας των οπαδών μέσα από τις πολύχρονες ήττες που τις έφερναν οι ελεγχόμενες από το ανατολικό καθεστώς διατησίες και πιο πολύ η πολύ καλή διαβρωτική δουλειά που έκανε αυτό το καθεστώς στις δυο εξέδρες. «Πέτρινα χρόνια» στον Ολυμπιακό (1987-1997), «δεκαετία της ντροπής» στον Παναθηναϊκό (1997-2009 με το διάλειμμα του 2004). Πολύ πιθανό τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ να «ξεχάσει» τα «πουλιά» που δήθεν ζούνε στα μπάζα του αποβιομηχανισμένου Βοτανικού, και να αφήσει να γίνει το νέο γήπεδο, δεδομένου ότι τώρα και ο ΠΑΟ είναι «ομάδα του λαού».
Η αντίσταση της δημοκρατικής πλατιάς μάζας των οπαδών του ΠΑΟ θα κρίνει κατά πόσο θα περάσει ολοκληρωτικά το νέο «ύφος και ήθος» (κατά την έκφραση του γενάρχη του σοσιαλφασισμού Λαλιώτη) στη φυσιογνωμία της ιστορικής αυτής ομάδας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)